Aislynn en Tugger

Vakantiegroeten van Mika...

2007-08-13T06:50:00.000-07:00

Mika is in de Ardennen geweest. Helaas werkte het weer niet zo goed mee. Veel regen, kou en harde wind. Toch had Mika het wel naar zijn zin, want in het huisje naast die van Mika, waren twee kinderen en Brammetje van 3 had al gauw in Mika een grote vriend gevonden. Ook Mika houdt net als Nomad van water, want waar hij ook maar kan pootjebaden, daar grijpt hij zijn kans. Na de regen en de kou in Belgie is Mika samen met zijn baasjes naar Frankrijk getrokken, waar hij leerde te kamperen in een tent. Hij lag 's nachts aan de lange lijn heerlijk in de voortent en sliep als een roosje. Heerlijk vond hij het.......de hele dag vertoeven in de natuur. Helaas werd het vrouwtje van Mika geveld door een vreselijke rugpijn, zodat ze gedwongen waren vervroegd te vertrekken. En dat het spreekwoord Oost West Thuis Best ook voor Mika opgaat, bleek wel toen hij in huis kwam, want hij rende als een wildebras door het huis.

Vakantiegroeten van Nomad...

2007-08-13T06:32:00.000-07:00

Nomad is op vakantie geweest met de camper en heeft maar liefst 3 landen bezocht te weten, Duitsland, Oostenrijk en Italie. Geweldig vond hij het allemaal, net als zijn grote hondenvrienden Djugas en Iron de Eurasiers. Ze hebben allemaal genoten. Nomad is dol op zwemmen. Zijn baasjes Wolter en Roelie konden dan ook geen bergstroompje tegenkomen, of hij zat erin. Nomad heel veel nieuwe dingen en beesten gezien (grote marmotten, koeien met grote bellen om) in het begin heel spannend, (want die koeien lopen gewoon langs de camper)later was het heel gewoon allemaal. Ze zijn in de skilift met alle honden naar 3500mt hoogte geweest,en daar lag... jawel sneeuw.Nomad was helemaal dol. Naar de grote watervallen geweest,en hij is dol op water.Veel in de naruur geweest,en de temperatuur was helemaal goed voor de honden. Als ze moe waren kropen ze onder de camper en slapen maar. Hij deed het in de camper ook prima en had geen last gehad van reisziekte. Nomad ging onder het rijden lekker op de bank liggen slapen. Nomad is enorm gegroeid, wat duidelijk te zien is op de foto's.

Een onverwacht bezoekje van Cai....

2007-08-09T03:07:00.000-07:00

Wat een verrassing gisteravond toen we in het Jelsummer Aldlan liepen en we in de verte een witte hond ontdekten, die verdraaid veel op een Samojeed leek.

Eerst dachten we nog dat het de Witte Herder van iemand uit het dorp was, maar dit hondje, sprong, dartelde en straalde een en al vrolijkheid uit. Maar sterker nog.......het was Cai!!!De baasjes van Cai, Peter, Jelly en Jessica, zouden ons verrassen, maar die vlieger ging niet op, want we herkenden Jelly aan haar rode jas. Toen Cai voorbij onze boerderij liep,vertikte hij het om verder te lopen, want hij wist nog, dat hij hier een paar maandjes geleden nog dagelijks vertoefde.Na het gebruikelijke begroetingsritueel van onze honden, die natuurlijk eerst even aan Cai moesten duidelijk maken, dat hij toevallig wel helemaal onderaan de rangordeladder behoorde, kon het feest beginnen en heeft Cai gespeeld met vooral Indy. In tegenstelling tot de puppietijd, toen Indy zich eigenlijk weinig met de pups heeft bemoeid, eiste hij nu (sneu voor Aislynn, die op de derde viool moest spelen en moest toekijken hoe haar grote broer met Cai speelde), het speelplezier van Cai op. Elkaar wat uitdagen, achter elkaar aanhobbelen en rennen, wat stoeien, enz. Cai zag er super uit en sinds we hem voor het laatst hadden gezien (en dat was ongeveer een maandje geleden), was hij ook alweer enorm gegroeid. En wat een lieve sociale hond. Gisteren was hij zelfs mee naar Slagharen geweest en Jelly vertelde, dat ze op een gegeven moment maar een rustig plekje hadden uitgezocht om Cai wat rust te gunnen, want Cai was een attractie op zich daar in Slagharen! Het was natuurlijk heel erg leuk om Cai en zijn baasjes weer te zien.

Mika kan zwemmen!

2007-07-22T10:27:00.001-07:00

Afgelopen week ontving ik een leuke fotoreportage van Mika.

Hierbij is goed te zien, dat hij steeds driester en driester werd en tenslotte zijn eerste "baantje" zwom. Hij heeft het overigens niet van vreemd, want zowel mama Aislynn houdt van zwemmen in de zomer en papa Tugger kon er ook wat van. De eerste foto is van papa Tugger die in Finland heeft leren zwemmen. We zullen maar zeggen zo vader zo zoon!!!

Papa Tugger zwemmend in Finse wateren...

Heee.......wat is dit?

Goh.........als ik er met mijn pootje in sla, maak ik golfjes....

Smaakt ook best wel lekker, als je er een hapje van neemt...

Hee..........wat ligt daar in het water?

Gotcha!!!

Baasje.....vrouwtje........kijk eens wat ik durf?!?!?

Ik breng dit stokje wel even naar jullie toe...

Joepieieieie...............IK ZWEM!!!

Op bezoek in Jelsum....

2007-07-16T02:12:00.000-07:00

Gisteren kwamen Mika, Nomad, Cai en Igor voor het eerst na hun vertrek begin mei weer terug naar hun geboorteplaats. Het was een geweldig weerzien. Wat zagen ze er goed uit en wat waren ze gegroeid. Nadat ze eerst alle vier door Indy waren begroet, begon het spul meteen te spelen. En eigenlijk hebben ze de hele dag doorgespeeld, behalve tijdens de barbecue. Toen hadden ze alle vijf (want Igor had ook zijn grootste vriend Boyka, de Cavalier King Charles Spaniel meegebracht) de pijp eventjes aan Maarten gegeven en een tukkie gedaan. Jammer was het dat de drie WSB teefjes loops waren en zodoende niet samen met Indy bij de pupjes konden zijn, maar dat mocht de pret niet drukken.

Spelen, spelen, spelen...

Hee........mama Aislynn......we zijn al bijna net zo groot als jou.

Nomad doet een tukkie...

Een wandelingetje in de omgeving van Jelsum...

Joepie.......ik mag los!

Ja mama Aislynn.....ik ben het........je zoon Igor!

Wat zullen we doen?

Kom op........wie het eerst terug op de boerderij is...

Nee hoor.......ik ruik wat interessants in de berm...

Even poseren...

Kom op.......we gaan Melvin pakken!

Ik heb hem bijna hoor.......

Draven door hoog gras is het leukste wat er is!

Zijn dat ook Samojeden?

Mika en Igor

2007-07-11T04:43:00.000-07:00

Deze week ontving ik weer nieuws en prachtige foto's van onze Mika, die ondanks al zijn puppystreken en samojedenondeugden vertroeteld, geknuffeld en op handen (of moet ik schouders zeggen.......) gedragen wordt.......:

Dit 13 1/2 kilogram wegend kereltje liet zijn baasjes op de puppycursus weer eens wat fraaie Samojedenkunstjes zien. Dat wil zeggen.........op de cursus was hij al zijn oefeningetjes spontaan vergeten en dan thuis heeft hij op miraculeuze wijze plotsklaps zijn geheugen weer terug en voert hij alle oefeningen vlekkeloos en rap uit. Hoezo........eigenzinnig ras.

Toch gaat hij met sprongetjes vooruit, want het lopen aan de riem gaat steeds beter.

Een superdag had hij toen de verjaardag van Mitchell werd gevierd en een broer van vrouwtje kwam met Tessa......EEN SAMOJEED! Joepie SPELEN tot je als Samojedenpupje zo moe bent geworden en je niet meer op je beentjes kunt staan.

Mika zit alleen nog in de bench als de baasjes weg zijn en verder kan Mika heel goed alleen op het huis passen. Hij vernielt niets en past goed op het huis. Je moet alleen geen sloffen laten rondslingeren...........

Ook kreeg ik post onlangs van Igor, waar het ook ontzettend goed mee gaat. En dat hij (net zoals Mika, Nomad en Cai) ook vertroeteld en op handen gedragen wordt en dat hij het ontzettend naar zijn Samojedenzin heeft, dat blijkt zeker uit de foto's:

Nomad op de hondenschool tijdens de kinderles...

2007-06-24T01:45:00.000-07:00

Nomad had er onlangs een nieuw baantje bij. Hij heeft meegedaan aan de kindermiddag op de hondenschool waar Roelie les geeft. Hij heeft heel goed geholpen, ze hebben het lopen aan de lijn zonder trekken voorgedaan. En ze hebben aan kinderen laten zien, hoe je een hond moet aaien. Het was heel erg geslaagd! Ook Mika doet zijn best op de hondenschool in Amsterdam. Dat het een echte Samojeed is, blijkt wel uit het feit, dat hij de ene keer zijn oefeningetjes vlekkeloos uitvoert en een andere keer, doet hij alsof hij van niets weet en dan thuis gekomen gooit hij zijn trucendoos open en doet achtereenvolgens: "zit", "af", "1 pootje geven", "daarna 2 pootjes geven", "op de billen zitten en dan 2 pootjes omhoog doen", "staan", en......................."hi five", dat is een hand tegen Mika's pootje aan. Heel herkenbaar en echt Sammengedrag. En onze vier vrienden, komen natuurlijk in een fase, waarin ze het een en ander gaan uitproberen..........Eens kijken waar de grenzen van mijn baasjes liggen.......Die belhamels!

Ook van Igor heb ik prachtige foto's gekregen, o.a. van het strand en de zee en van Boyka, over de post, alleen onze scanner doet het niet, dus zal ik kijken hoe ik ze op het internet kan krijgen....

Cai op de puppycursus...en over Cai's broers...

2007-06-16T11:07:00.000-07:00

Het gaat goed met onze Cai in Leeuwarden. Afgelopen woensdag heeft hij zijn 6e en laatste les van de puppycursus met goed gevolg doorstaan. Hij gaat nu een vervolgcursus doen bij de hondenschool en ook gaat Cai op ringtraining binnenkort. Jaaaaa.......wat zal dit een knap en geleerd Sammetje worden! Ook is Cai weer eens met de bus naar de stad geweest, gelopen over de Nieuwstad (de winkelstraat van Leeuwarden) en weer terug naar het busstation. Lekker druk, veel mensen en ontzettend veel te zien en te ruiken. Cai vindt dat allemaal prima! Vanmiddag is Cai naar het hondenstrandje bij de Groene Ster = hondenlosloopgebied geweest. Hij heeft daar kennis gemaakt met een Leonberger die dol is op pups en daar heeft hij heerlijk mee gespeeld. De Leonberger ging het water in en Cai erachter aan...........OEps dat was schrikken........water is wel nat! Heerlijk met Meneer Leonberger gespeeld en zo nu en dan een paar stapjes het water in, maar niet te ver. Het loslopen gaat prima en als de slagroom op een prachtige dag verstopte Jessica (het kleine vrouwtje van Cai) zich in het hoge gras en moest Cai haar gaan zoeken. Gaaf vet spelletje voor een Samojedenpup!!!

Het lopen aan de riem gaat steeds beter, niet alleen met Cai, maar ook met Mika. Mika gaat ook beter meelopen, snoept wat minder van de dingetjes die hij onderweg tegenkomt op de weg en gaat wat beter luisteren (zo nu en dan natuurlijk en wanneer het hem uitkomt......hi hi hi). Op het moment vindt hij de katten interessant en probeert zijn grenzen uit met betrekking tot deze poezenbeesten. Helaas (voor hem) krijgt hij niet veel poot aan de grond en geeft het dan maar weer op (met of zonder een waarschuwing van zijn bazen). Op de puppycursus gaat het ook steeds beter met Mika. Maar hij blijft een vrolijke, speelse Sam. Yes!!! En Mika mag graag in de bench 's nachts slapen.....................als deze tenminste op de slaapkamer van de bazen staat. Dan kan hij het klokje wel rond slapen......Anders volgt er een hevig protest. Ook is het vrouwtje van Cai ondertussen al besmet met het Samojedenvirus..........Tja..........en als je eenmaal bent besmet, dan kom je nooit meer van deze ziekte af. Wij zijn jaren geleden ook geinfecteerd...........:

http://whitesmilingbeauty.nl/oproepjesamovaria.htm

Wie ook zijn streken wat betreft de bench heeft uitgehaald, is Nomad. Vrouwtje van Nomad moest even weg en Nomad ging net zoals anders zijn bench in. Echter......oh oh.......toen ze thuis kwam, vond ze Nomad buiten de bench temidden van honderden snippers. Hij had versnipperaartje gespeeld met de t.v. gids. En Iron en Djugas zijn Eurasische huisgenootjes zaten erbij en keken ernaar! Hoe hij eruit is gekomen? Dat blijft voorlopig een raadsel. Wel mag hij het nu uit de bench proberen en dat gaat heel erg goed!!!

Igor laat ook een knap staaltje intelligentie zien op de puppycursus. Hij kan al zit, lig en kom hierrrrrrrr. Als de cursusleider Igor vast heeft en Catharina roept, dan komt hij als een speer! Geweldig!!! Hij eet goed, hij is zindelijk, hij heeft bovendien een nieuwe vriendin in de vorm van een hele grote herder en hij geeft heel veel plezier aan Catharina's zieke vader en haar moeder die bang is voor honden maar die Igor ondertussen wel mooi aan het uitlaten is. In Amerika gebruiken ze de Samojeed ook wel vaker voor therapiehond, maar Igor laat hier ook een knap staaltje van zien.

Bedankt allemaal voor jullie prachtige verhalen!!!

Igor......een echte kerel en Nomad.......de uitdager

2007-06-01T02:37:00.000-07:00

Gisteren een berichtje uit Voorburg. En ja hoor! Het is nu officieel......Igor zijn tweede balletje zit er ook hoor! Niet dat ik eraan getwijfeld heb, maar het is toch altijd fijn om te horen. En dat hij zich ook meteen GROOT voelt bleek uit het feit, dat hij samen met Catharina en Boyka naar het bos was en daar heerlijk met een Pyreneese berghond heeft gespeeld.......en die heeft toch wel een ander formaat dan een Puppiesammetje.

Ook Nomad groeit als kool, doet het heel goed op de hondenschool waar Roelie elke avond les geeft en vermaakt zich prima met zijn nieuwe roedelgenoten, Iron en Djugas de Eurasiers. Uitdagen kan hij als de beste. Enfin........de foto's spreken voor zich

Ook Mika en Cai hebben totaal geen problemen met andere honden. Dus Dinda de Drentsche Patrijshond, Lady de Heidewachtel, Diete de Noorse Elandhond, Hannah de Samojeed, Tosca de Stabij/bordercolliepup en natuurlijk niet te vergeten Aislynn, Ayla, Anouk en Indy, hebben goed werk verricht tijdens de periode dat het viertal nog in Jelsum was!!!

Post van Mika, Nomad, Cai en Igor....

2007-05-20T12:42:00.000-07:00

Vandaag weer een berichtje gehad van alle vier kanjers. Het gaat supergoed met de vier heertjes. Mika is naar het strand geweest, kan al goed alleen blijven, maar is 's morgens vroeg uit de veren en heeft dan zin in actie. Met Speedy de kat kan hij goed opschieten en jaagt de kat niet op. Jopie vindt het nog een beetje eng samen met Mika in 1 kamer, maar heeft al wel eens om het hoekje van de kamer gekeken.

Nomad is druk bezig om kennis te maken met andere hondenvriendjes. O.a. van dochter Jolien die twee herders heeft, maar natuurlijk het meeste met de twee Eurasiers: Djugas en Iron. En is ook al naar de grote stad Almelo geweest voor zijn socialisatie.

Cai's beide oortjes staan nu fier omhoog, hij houdt van in de tuin wroeten en wil altijd spelen, vooral met Jessica. Gisteren heeft Cai zijn eerste treinreisje gemaakt naar Hardegarijp, is hier in een appartement geweest, waar hij op bezoek is geweest, maar hier ook voor in de lift moest. Het gaat ook steeds beter met Cai en de poezen, alhoewel ze nog geen boezemvrienden zijn, maar daar is tijd voor nodig.

En met onze Igor gaat het ook goed. Hij kan goed opschieten met Boyka (of Boyka met Igor). Hij heeft alweer een bezoekje aan de markt gebracht, is al in het Haagsche bos geweest en meegeweest naar de Vlietlande, gaat mee naar de manege en is totaal niet bang voor paarden en andere honden.

Zie voor foto's op de website http://whitesmilingbeauty.nl

Foto's van Mika in Amsterdam...

2007-05-12T03:09:00.000-07:00

Hier de eerste foto's van Mika uit Amsterdam. Het gaat erg goed met hem. Hij slaapt al keurig in de bench, kan al even alleen gelaten worden, stapt overal onbevreesd op af, vindt alle honden leuk, vindt ook de katten leuk, enz. enz. Gisteren is Mika naar de dierenarts geweest voor zijn tweede prikje en ja hoor......hij is een echt ventje, want hij heeft nu twee ingedaalde balletjes. Baasjes zijn druk bezig met zit en Mika zou Mika niet zijn, of hij doet het al ( Wie kent niet het bekende spreekwoord: "Zo intelligent als een Samojeed")Vandaag moet hij voor het eerst naar de hondenschool: puppycursus. Enfin......de foto helemaal onderaan, waar hij op zijn rug ligt te slapen, zegt genoeg. Mika is thuis in Amsterdam!!!

Ook met Nomad, Cai en Igor gaat het erg goed. Nomad heeft veel plezier met Djugas en Iron, o.a. in het bos, Igor is al een keertje bij zee geweest en kan heel goed opschieten met Boyka, die hem al bijna vanaf het begin heeft geaccepteerd (ze drinken gezamenlijk uit dezelfde bak, Boyka geeft hem zo nu en dan een lik enz. enz.) Cai heeft ondertussen ook zijn eerste puppycursus gehad en was superactief op de hondenschool. Hij racede meteen door de tunnel en daar stonden ze op de hondenschool erg van te kijken, want dat doen niet alle hondjes zomaar. Cai en de twee Heilige Birmanen zijn ook al samen in de tuin en dat gaat heel goed, zolang de katten maar niet wegrennen (want dat vindt Cai wel een leuk spelletje natuurlijk). Cai slaapt ook al in de bench. Cai apporteerde ook al een balletje. Cai kan al niet meer gemist worden, volgens zijn bazinnetje (maar wij missen ze zo nu en dan alle vier nog wel hoor!). En dat besef je pas weer als er niet meer van die vrolijke puppietjes in je huis rondhuppelen. Maar wij zijn heel erg blij dat het goed gaat en dat ze zulke lieve baasjes en vrouwtjes hebben gevonden. Ik heb gisteren alle vetbedden en lakens en andere puppiespullen opgeruimd. En dan denk je natuurlijk nog even na over de afgelopen geweldige 8 weken. Het was prachtig!!!

Dag Igor......dag Nomad.......

2007-05-06T12:54:00.000-07:00

Vanmorgen dan ook afscheid genomen van Nomad en Igor. Het was een beetje een gekke dag. Nadat ze weg waren, over tot de orde van de dag........De kennel maar opruimen, het vetbed voor de laatste keer wassen, etensbakjes opruimen, weegschaal inpakken, enz. enz. Gelukkig een mailtje van Cai en van Mika, dat het ontzettend goed was gegaan eigenlijk best wel. Dat is heel erg fijn om te horen. Maar toch bleef er een beetje een katerig gevoel. Dus hebben we een lange wandeling gemaakt. Aislynn en de andere honden hebben totaal geen tekenen vertoond van dat ze de pups misten. Het was gewoon de hoogste tijd..........

Afscheid van Cai en Mika en met Nomad en Igor wandelen in Jelsum...

2007-05-05T11:03:00.000-07:00

Gisteren hebben de pups heerlijk gespeeld en geravot en hebben we niets bijzonders gedaan, omdat het de laatste dag was, dat de vier broers konden spelen en stoeien met elkaar. Bovendien moesten de mappen klaar en de puppypakketten. Wel hebben ze 's avonds alle vier gebiologeerd gekeken naar de koeien in het weiland naast onze boerderij. Zoiets hadden ze nog nooit gezien, want ze waren er helemaal door geobsedeerd en hebben lang en intensief geobserveerd. Vanmorgen vroeg om een uur of 9 meldden de baasjes van Cai zich al. Nog even geprobeerd om een foto van Cai in stand te maken, maar is niet helemaal gelukt. Hij vond het niet echt een leuk idee van Maya, gezien zijn staartje, die ik even op zijn ruggetje moest leggen. Nadat er nog wat belangrijke zaakjes waren doorgenomen, was de tijd gekomen om afscheid te gaan nemen van Cai. Gelukkig zien we Cai in ieder geval op 3 juni weer, net als alle andere reutjes, omdat iedereen naar de Samojedendag in Utrecht zal gaan. Geweldig!!!Nadat ik nog wat solofotootjes van Mika in ons boterbloemenweilandje had gemaakt, kwamen de baasjes van Mika om een uur of 12.

Alles doornemen en vertellen en toen we van Mika afscheid hadden genomen en van zijn kersverse baasjes, moesten we stiekum in de deel, toch een traantje laten. Gelukkig hebben we Igor en Nomad nog en hier zijn we op de namiddag mee naar Jelsum geweest. Met de auto naar ons oude huis en natuurlijk even in de tuin laten snuffelen en vervolgens hebben we een klein eindje gelopen en ook sommige stukjes hebben we Nomad en Igor getild, omdat het anders te ver zou zijn. Onderweg kwamen we veel hondjes tegen. Eerst een kruising Fryske stabij / Border Collie. Dit puppietje van zo'n 12 weken oud was echter erg bang voor ons tweetal, terwijl Nomad en Igor heel graag met dit hondje genaamd Tosca wilden spelen, maar Tosca was zo bang en wist niet hoe laag hij zich bij de grond moest maken en hoe laag hij zijn staartje moest gaan dragen. Even verderop, ontmoetten ze een Jack Russell en een ander rashondje, waarvan ik de naam niet weet. Deze kwamen de Jelsummer Terp afstormen, toen ze Nomad en Igor zagen. Ze waren sneller dan hun baas. Wij wisten niet of dit sociale hondjes waren, maar gelukkig werd er alleen gesnuffeld. We zijn even bij Dekemastate geweest, want ik was nog niet in een park geweest. Helaas was Dekemastate gesloten en heeft Bauke dus maar wat fotootjes bij het hek gemaakt. Met de auto weer terug en daarna heel erg moe in slaap vallen.........gewoon tussen de grote honden in, in de kamer / keuken. Ze horen er nu al helemaal bij. Vandaar dat het morgen ook zeker tijd is voor Nomad en Igor om een nieuw territorium en een nieuwe roedel op te gaan zoeken.

Werk aan de winkel en koopavond in Stiens...

2007-05-03T12:41:00.000-07:00

Omdat bij de storm van 18 januari, dakplaten van onze loods waren afgewaaid moesten er nieuwe platen opkomen en dat moest vandaag. Dat kwam even goed uit voor de puppies, want nu konden ze goed gesocialiseerd worden met heel veel werkgeluiden. Ze hebben in ieder geval de volgende geluiden waargenomen (zowel auditief als visueel): zaag-, boor-, timmer-, flex-geluiden en lawaai van de werkman die samen met Bauke, trapje op en trapje af ging, dingen lieten vallen, platen moesten vervoeren wat schuiflawaai gaf. En wat gaven ze erom? Helemaal niets. Ze bleven lekker spelen op het veld, kauwden op een botje of deden een dutje tegen het gaas aan. Op de avond zijn we naar Stiens geweest, alwaar het op donderdagavond altijd koopavond is. Weer heel veel knuffels gehad van allerlei soorten mensen (oud, jong, geestelijk beperkt, enz. enz.). Ook kennis gemaakt met een hele dikke stabijhond (of misschien was het wel een bastaardras). We zijn natuurlijk in de auto naar Stiens gereden en ik was ontzettend tevreden over het gedrag van de pups in de auto. Er werd weliswaar nog wel gepiept, maar het gegil was over. De terugreis gingen ze zelfs stoeien in de auto (ondanks dat ze een paar minuten ervoor nog met zijn allen in slaap waren gevallen op een bankje voor de C 1000) en liggen. Dus ik denk dat ik de pups nog een weekje langer ga houden, zodat als ze naar Vriezenveen, Leeuwarden, Amsterdam en Voorburg moeten, ze geen angst meer voor de auto kennen. Toen we in Stiens aankwamen, zijn we eerst over het parkeerterrein gelopen, waar auto's af en aan reden. Een rondje gelopen en daarna rustig met het hele spul op een bankje gaan zitten, zodat ze alles in hun prachtige witte kopjes op konden nemen. Maar na een tijdje ging het lampje uit en vielen ze alle vier als een blok in slaap op de bank. Bauke en ik hebben ze dus maar gedragen naar de auto.

P.S.........en dat van de pups een weekje langer houden was natuurlijk een grapje. Het wordt nu echt tijd dat de pups de Aldlansdyk gaan verlaten, want ze zijn klaar om hun leventje bij een nieuw baasje voort te zetten. Ze kunnen zelfstandig eten en drinken, ze hebben de hondentaal leren spreken van mama Aislynn, oma Ayla, oom Indy en oudtante Anouk, ze zijn gesocialiseerd, enz. enz. Ze draaien al helemaal mee met de grote honden. Op dit moment liggen ze bij me te slapen in de keuken, als ik deze weblog bijwerk. Moe van alle indrukken van de afgelopen dag en van het spelen op het veld. Bovendien begin ik ze steeds liever en leuker te vinden. Ik tel dus het aantal nachtjes, dat ze nog bij ons zijn, maar waarschijnlijk tellen de Leeuwarders, Amsterdammers, Voorburgers en Vriezenveners de nachtjes totdat ze Cai, Mika, Igor of Nomad dan eindelijk kunnen ophalen.

Een Noorse Elandhond en een Samojeed op bezoek...

2007-05-03T12:26:00.000-07:00

Gisteren waren Gerlof en Syta met hun Samojeed Hannah (White Smiling Beauty Ayla's Baringa) en hun Diete (een Noorse Elandhond) op bezoek. Het lukte me gisteren niet om de foto's up te loaden op de weblog, vandaar een nieuwe poging. Indy was helemaal weg van Hannah en Diete daagde Aislynn telkens uit tot spel. Anouk en Ayla keken het allemaal wat aan. De bedoeling was, dat Joey (White Smiling Beauty Ayla's Big Joe) ook zou komen uit Koog aan de Zaan, maar 's morgens belde Joey's baasje Marc op, dat Joey kennelhoest te pakken had. En dat ze daarom niet konden komen, vanwege het besmettingsgevaar. Heel erg jammer, want ik wilde mijn kleine Joey graag weer eens terug zien. Ik zal even moeten wachten tot 3 juni op de clubmatch van de N.S.C. in Utrecht, want daar doet hij en ook Hannah aan mee. Hieronder de foto's van gisteren:

Wandelen in Leeuwarden en op bezoek in Stiens...

2007-05-01T10:41:00.000-07:00

Vanmorgen vroeg zijn we met de vier mannetjes in de auto naar Leeuwarden gereden, want ik vond het belangrijk, om eens wat meer te zien en te horen, aangezien alle vier reutjes naar de grote stad verhuizen (Jaaaaaa......want Vriezenveen is natuurlijk ook een grote stad vergeleken met waar wij nu wonen). Welnu, er was genoeg te zien en te beleven. Er werd gebouwd, er werd gras gemaaid en haagjes geschoren, er reden auto's, brommers en fietsers voorbij. We kwamen een mevrouw tegen met een kinderwagen en andere voetgangers. Maar Mika, Nomad, Cai en Igor vonden het prima en waren niet bang.........Neeee........integendeel, ze hingen zo nu en dan in de riemen, wilden graag vooruit, overal aan snuffelen en op zijn tijd een robbertje stoeien met een broer die toevallig in de buurt was. Daarna in de auto weer terug naar huis. Even een tukkie doen. 's Middags om half 3 kwam Maya's zus Anneke met haar kinderen Mike en Manon om Maya en de pups in de Micra mee te nemen naar Stiens. Want Anneke's tuin is geheel omheind en bevat veel gras om op te ravotten en te spelen. En nou en of , of de pups wat hebben afgespeeld zeg. Geweldig vonden ze het. Ook stonden er natuurlijk veel speelattributen in de tuin, waar je verstoppertje kon doen, of waar je hard om heen kon hollen, enz. enz. Na een dik half uur ging het weer boerderijwaarts, alwaar Mike en Manon hebben geholpen om de pups eten te geven. Daarna was het slapen geblazen. Hieronder enkele foto's van de vele die gemaakt zijn, maar de rest brand Maya allemaal wel op de CD.........Oh ja en gisteren was Lady nog op bezoek, de Heidewachtel van een vriendin van Maya.

P.S. de riempjes kloppen niet wat betreft het bezoek aan de dierenarts, want het is altijd oppassen geblazen als we de pups de auto uitzetten, dus kijken we niet zo nauw, naar wie welke kleur riempje krijgt.

De nieuwe bazen van Mika, Nomad, Cai en Igor...

2007-04-29T12:21:00.000-07:00

Vandaag was het een drukte van belang op de Aldlansdyk nr. 9. De grote en kleine bazen van de puppies kwamen vandaag allemaal tegelijk, om met het hondje te knuffelen, te spelen en te wandelen, die volgende week mee gaat. Bauke en ik hebben echt genoten en gezien, hoe blij iedereen met zijn toekomstige hondenvriendje nu al is (en dat gevoel zal alleen maar sterker worden...). Omdat de pups net een tijdje op het veldje hadden gespeeld, lagen ze eerst nog wat te suffen, maar zodra ze wakker werden, zijn we met zijn allen een stukje wezen wandelen. Gelukkig kwamen er wat fietsers voorbij. De pups hadden nergens erg in, die huppelden met elkaar vooruit. Dat moeder Aislynn mee was, dat interesseerde hen geen biet. Ze vonden het prachtig. Maar even naar de geitjes. De meeste pupjes wilden dwars door het hek naar de geitjes toe, maar ze waren even vergeten, dat ze aan een riempje zaten. Op de terugweg stond buurvrouw Titia met een teiltje water klaar, zodat de pups hun dorst konden lessen. Voor hun gevoel hadden ze natuurlijk een wereldreis gemaakt, maar dit was natuurlijk niet zo. Ook had buurvrouw Titia de trimtafel op de oprit gezet en alle pupjes moesten eraan geloven. Op de tafel (want dat moeten ze later ook bij de dierenarts), om door "keurmeester" Titia helemaal gekeurd en bevoeld te worden van top tot teen. Natuurlijk werden de gebitjes ook niet overgeslagen. Bovendien probeerde ze de pups in een mooie pose voor fotograaf Bauke en fotograaf Peteer te zetten. Ondertussen kwam buurman Theo nog even op de motor voorbij, zodat ze ook hier mee kennis konden maken. Met de belofte, dat de pups deze week met buurvrouw Titia haar Bobtails kennis mochten maken, gingen we terug naar de boerderij. Hier vielen de pups meteen in slaap. Hierna was het nog even kort spelen en op het veldje en daarna werd er voor de laatste keer afscheid genomen......

Vier Samojeden op bezoek...

2007-04-28T12:58:00.000-07:00

Vandaag zijn er naast de vier grote bazen, ook vier Samojeden op bezoek geweest bij de pups. En niet zomaar een paar Samojeden, nee.........het was opa Nicolai in hoogsteigen persoon, met zijn hondenfamilie, bestaande uit drie blote samojedendames (ook zij waren helemaal uit vacht). Nick (voor intimi) heeft eens zo hier en daar aan zijn kleinpuppies geroken en was het er samen met zijn grote bazen over eens, dat zijn nageslacht er toch wel heel erg mooi uit ziet en zeer zeker mag wezen. En op de avond kregen we ook nog bezoek van een Eurasier met zijn drie bazen. Op dit moment liggen de heren alle vier in de bench, die in de puppykennel ligt, te spelen. Het zal niet lang meer duren of hun amandelvormige oogjes zullen dichtvallen, moe van alle spelletjes die ze hebben gespeeld vandaag. En dat geeft mij de gelegenheid om alle toekomstige baasjes nog een E-mailtje te sturen........Want.......

Blauwtje, alias Mika, alias White Smiling Beauty Aislynn's Call gaat naar Amsterdam

Groentje, alias Nomad, alias White Smiling Beauty Aislynn's Chap gaat naar Vriezenveen

Paarsje, alias Cai, alias White Smiling Beauty Aislynn's Chum gaat naar Leeuwarden

Oranjetje, alias Igor, alias White Smiling Beauty Aislynn's Coda gaat naar Voorburg

Iedereen heeft het reutje gekregen, waar hij zijn zinnen op had gezet.

Morgen kan iedereen zijn nieuwe Samojedenvriendje in de armen sluiten en knuffelen. Een wandelingetje aan de riem maken, een kam- of borstelbeurt geven, een lekker stokje aanbieden, enz. enz.

Tot morgen!!!

Naar school, de chip en de geitjes...

2007-04-27T09:18:00.000-07:00

Omdat het volgende week vakantie is, was vandaag nog de laatste mogelijkheid om de pups mee te nemen naar mijn school. Dus om een uur of 9 vertrok ik met vier pupjes achterin naar Stiens. Daar aangekomen eerst even in het grasveld een plas doen en dan op naar het schoolplein, waar de kinderen al stonden te popelen om de pups te gaan aaien en te gaan knuffelen. Het was overweldigend, maar de pups hadden er geen last van. Toen ben ik naar binnen gegaan naar een andere klas, waar de pups ook de boel op stelten zetten. Lekker de klas verkennen en ondertussen duizenden aaitjes krijgen.........ze waren er niet van onder de indruk in die zin dat ze weg wilden, of bang waren (ze hebben tenslotte al -tig keer de geluidenCD gehoord met kinderstemmen erop), maar door de vele indrukken die ze opdeden, werden ze op een gegeven moment moe en zijn we terug gereden naar Jelsum. Daar vielen ze al gauw in slaap. Om half 12 stond de mevrouw van de Raad van Beheer voor de deur. Eerst mama Aislynn bekijken en checken met het afleesapparaat voor de chip en vervolgens kreeg elke pup de chip in de nek ingebracht. Ben benieuwd of hij daar blijft zitten. Bij Indy en Aislynn zit de chip ondertussen onderaan de borst. Soms gaat hij namelijk aan de wandel. Blauw heet vanaf vandaag officieel: White Smiling Beauty Aislynn's Call. Groen is vanaf vandaag officieel bekend als White Smiling Beauty Aislynn's Chap. Paars gaat officieel door het leven als White Smiling Beauty Aislynn's Chum en Oranje wordt op de stamboom genoemd als White Smiling Beauty Aislynn's Coda. Vanmiddag vond ik het weer tijd worden voor een wandelen-aan-de-riemtraining. Oranje en Paars mochten eerst mee. Het gaat al veel beter met lopen. Vooral toen de buurjongetjes ervoor gingen lopen. Oranje en Paars huppelden en liepen geweldig mee. Een paar keer een rijdende auto gezien, een paar F 16's die overvlogen hebben ze gehoord en fietsers gezien (en alle fietsers bleven staan om te knuffelen, zodat ze zeker op dit moment positieve herinneringen aan fietsers hebben). We hebben even stil gestaan bij een weiland vol koeien, waar Oranje en Blauw aandachtig naar hebben gekeken. Zo nu en dan droeg ik ze weer een stukje, totdat we bij de geitjes kwamen. Pieter en Jelle, de buurjongens zochten gras en lokten zo de geiten naar het hek. Dit was een moedergeit met ook jonkies. Ik baalde als een stekker dat ik mijn fototoestel niet bij me had, want Blauw en Oranje snuffelden met alle jonge geitjes. Prachtig om te zien!!! Ze waren helemaal niet bang. En ook de geiten waren niet bang voor de pups. Daarna was het de beurt van Groen en Blauw en we doorliepen alle vorige stappen opnieuw. Ook Paars en Groen waren niet bang. Groen wilde eigenlijk maar 1 ding en dat was door dat hek klimmen en met de geitjes gaan spelen en/of stoeien. Nu had ik mijn fototoestel wel bij me en heb ik Toch wat fotootjes kunnen maken:

Op visite bij Bauke's moeder...

2007-04-24T12:30:00.000-07:00

Vanavond zijn de pups in koppeltjes van twee opbezoek geweest bij Bauke's moeder. Eerst waren Groen en Paars aan de beurt. De halsbandjes om en de riempjes om en dan door de deel heen stappen naar buiten. Ik vond dat het lopen aan de riem al veel beter ging. Ze haalden geen gekke capriolen meer uit. Wel wilden ze nog wel eens de andere kant op natuurlijk en gingen ze, zittend op hun gatje, uit alle macht aan de riem trekken omdat ze de andere kant uit wilden. Maar dit was goed te handlen. Opnieuw in de auto en aangekomen bij Bauke zijn ouderlijk huis, eerst op de weg rondstappen en hopen dat er veel verkeer zou langs komen. Welnu, dat viel bij Groen en Paars wat tegen. Alleen een luidruchtige brommer, twee fietsers en dat was het. Wel waren ze druk aan het schreeuwen en aan het voetballen (dat hoort zeker bij elkaar!?!?) op het sportveld. In de tuin staan twee grote cementen ganzen en dat was toch wel een reden voor Groen en Paars om deze beelden behoedzaam te gaan naderen. Daarna naar binnen en voor het eerst op bezoek in een ander huis. Ze gingen meteen op de struin en onderzochten de hele kamer. Toen ze moe werden, zijn we weer naar huis gereden, uit de auto gestapt en zo lopend aan het riempje als laatste socialiseeropdracht opnieuw een bezoekje aan de katten gebracht. Even opnieuw aan Joepie laten snuffelen. Vervolgens was het de beurt aan Blauw en Oranje. Die hadden ietsje minder kabaal in de auto dan Paars en Groen, maar piepten wel. Zij hadden meer geluk, want er kwamen maar liefst 2 fietsers, drie auto's en een wandelaarster met een hond voorbij. Voor de rest deden ze dezelfde indrukken op als Paars en Groen. Ook hier ging het wandelen aan het riempje al veel beter, dan zondag. Morgenmiddag opnieuw proberen. Waarschijnlijk heb ik morgenavond geen nieuwe post in de weblog, aangezien mijn grote vriend morgen jarig is en er veel visite over de vloer zal komen. Dus wordt het een knuffelavond voor de pups.

Paars en Groen bij de voordeur...

Paars en Groen in de voortuin...

Blauw en Oranje in de voortuin...

Blauw in de huiskamer...

Blauw op jacht naar de schoen onder het kastje...

Naar de dierenarts in de auto...

2007-04-23T11:38:00.000-07:00

En dan was dan het moment aangebroken vandaag, dat de pups hun eerste prik moesten halen bij de dierenkliniek in Leeuwarden. Om 6 uur hadden we een afspraak en om een uur of kwart voor 6 moesten ze de halsbandjes om en gingen we in de auto, wat natuurlijk ook een nieuwe ervaring was. Ik ging bij ze achterin zitten. Ik vond ze erg stoer in de auto. en ze kropen gewoon over me heen, speelden met de riempjes, wilden de auto slopen van binnnen en gingen een partijtje stoeien. Ik vond ze over het algemeen vrij relaxed, op een enkel stressgaapje na. Bij de dierenkliniek aangekomen konden ze eerst even bezit nemen van de wachtkamer, want er was verder niemand. Dus de nestlappen en hun speelgoed over de vloer, voor vertrouwen en overal snuffelen en voordat we het wisten wilde ons viertal de benen nemen bij de toonbank langs naar achteren. Heb ik toch maar niet laten gebeuren. Toen in de spreekkamer. Alle hondjes zijn aan de beurt geweest in de volgorde zoals ze zijn geboren: Blauw, Groen, Paars en Oranje. Eerst werden ze uitgebreid onderzocht. Hier in de dierenkliniek wordt de algehele voedingstoestand gecontroleerd en dit was bij alle pupjes prima. De conditie van de huid en de vacht vond de dierenarts bij elk pupje fraai. De oren waren bij alle pups schoon en de ogen werden helder bevonden bij iedereen. Ook gold voor alle vier dat de neuzen schoon waren en dat zich in de mondholte een mooi schaargebitje bevond. Ze heeft natuurlijk ook naar de hartjes en de longen geluisterd en dat was allemaal goed. In de buikholte zijn geen afwijkingen bemerkt en bij de pootjes zijn er geen afwijkingen geconstateerd. Bij deze controle waren alle hondjes hetzelfde op 1 item na, namelijk de uitwendige geslachtsdelen. Alleen bij paars kon ze duidelijk 2 balletjes voelen. Bij Blauw, Groen en Oranje voelde ze zeker al 1 balletje, maar ook het tweede balletje dacht ze te voelen, maar schoot weer weg. Is een bekend verhaal en in de loop van de volgende weken zal het duidelijker zijn dat die is ingedaald, zo verzekerde de dierenarts mij, maar dat is ook mijn ervaring bij mijn twee vorige nestjes. Natuurlijk hebben ze hun enting ook gehad. Ondertussen lagen ze alle vier in de spreekkamer te slapen, want ze hadden al een hele tijd thuis gespeeld en ze lagen net een kwartiertje in Dromenland, toen ze naar de dierenkliniek moesten. Bauke twee en ik twee en terug in de auto, waar ze alle vier tegen mij aankropen en in slaap vielen. Ze hebben niets gemerkt van de terugreis. Thuis gekomen dacht ik dat ze meteen wel zouden gaan slapen, maar niets ervan. Ze hebben ontdekt dat je je als puppy onder de bank kan begeven en dat je daar heerlijk met je broers kunt spelen. Pas toen ze hun eten hadden gehad zochten ze zelf (dat doen ze de hele tijd......als ze moe worden of willen slapen, dan gaan ze voor het deurtje staan en willen in de puppykennel) de puppykennel op en heb ik ze erin getild en ze slapen nu (21.14 uur) nog!!! We hadden het fototoestel wel mee, maar Bauke had aan een verkeerd knopje gedraaid, die slimmerik, dus is de helft wazig. Pas toen Oranje aan de beurt was had ik het ontdekt, dus deze foto's zijn het beste gelukt!

In de spreekkamer...

Kennis maken met de dierenarts...

De buikholte voelen...

Tandjes kijken...

Oortjes bekijken...

De prik...

Balletjes voelen...

Luisteren naar de longen en het hart...

En wie klaar is slaapt maar weer verder...

Voor het eerst de grote weg op...

2007-04-22T13:04:00.000-07:00

Vandaag was het weer een prachtige dag om buiten te zijn. De pups durven nu over het hele speelveld te gaan. Het was te verwachten en eindelijk was het dan zover. In navolging van oom Indy hebben de pups de sport van het graven ook ontdekt. De eerste minikuiltjes zijn ontstaan. Vanmiddag was het bovendien weer een knuffel en speelmiddag voor de pupjes en de grote honden. Ook heb ik vanavond de bench in de puppykennel gezet, zodat ze daar ook in kunnen gaan liggen. Ik heb hem op de plek gezet, waar de pupjes ook altijd liggen te slapen, maar ze gingen er nog niet in liggen, behalve Paarsje die op de weegschaal in slaap was gevallen en ik daarna in de bench had neergelegd. De reden dat Paarsje in slaap viel, was dat hij allemaal nieuwe indrukken had meegemaakt en nieuwe ervaringen had opgedaan. Hij had, evenals zijn andere broers een halsbandje om gekregen met een riempje eraan. En we zijn voor de eerste keer wezen "wandelen". Wandelen tussen aanhalingstekens, want verder dan zo'n 10 meter zijn we niet gekomen. Wat een vreemde capriolen zijn eruit gehaald. Achteruit lopen, over de kop buitelen, tegenspartelen, in de riem bijten, op je gatje blijven zitten, omvallen, hoge sprongetjes maken, in de riem van je broer bijten en nog veel meer circuscapriolen uithalen. De eerste ronde deed ik met Blauw en Oranje, de tweede ronde was met Groen en Paars. Groen en Paars zagen voor het eerst in hun leven een auto rijden, die ook nog stopte en er iemand uitstapte die ze enorm ging knuffelen.......Hee.......dat is best leuk zo'n automevrouw. Blauw en Oranje zagen voor het eerst iemand fietsen. Hierna zijn we even naar de katten geweest. Loeske deed anders niets dan blazen, dus daar maar niet in de buurt komen dachten ze. Ze bleven op gepaste afstand. Joepie heeft even aan de pups gesnuffeld en andersom. Daarna maar terug in de puppykennel weer voor het eerst vandaag, want de hele middag was het heerlijk buiten zijn, zodat ze alle indrukken in hun dromen kunnen verwerken. In de puppykennel vielen ze dus als een blok in slaap. Zo was het vandaag voor mij gemakkelijk wegen, want de gewichten moeten vandaag goed bepaald worden, omdat ik ze zo meteen nog ga ontwormen voor de 3e keer in hun leventje. Normaal is het zo dat als ze niet slaperig zijn, ze proberen om de weegschaal te ontvluchten of in het dekentje te bijten wat erop ligt, zodat de gewichten schommelen van hier tot Tokyo, dus ik erg veel geduld moet hebben tot de weegschaal het gewicht heeft bepaald.
Zie voor de foto's op de website: http://whitesmilingbeauty.nl/pupsvantuggerenaislynn.htm

Dinda de Drentsche Patrijshond op bezoek...

2007-04-21T09:32:00.000-07:00

Vandaag hadden de pups het weer erg druk. Niet alleen met spelen en ontdekken, maar ook met de visite. Vanmorgen kwam er een vriendin op bezoek met Dinda, een Drentsche Patrijshond. Deze had zelf al drie keer een nestje gehad en was dus gewend aan pups. Nou........dat was me wat. De pups waren er in het begin van onder de indruk. Hun eerste ontmoeting met een dier wat geen Samojeed is. Dus eerst met zijn allen bij elkaar kruipen en deze vreemde verschijning eens observeren. Groentje had al gauw in de gaten dat deze verschijning ook hond heette en ging hem volgen en met hem mee. De anderen hadden wat langer tijd nodig om te wennen. Een kopje koffie aan het vrouwtje van Dinda geven deed wonderen, want na de koffie was het ijs gebroken tussen Dinda en de vier rakkers definitief gebroken. Daarna kwam er nog iemand met ze knuffelen, waar ik vroeger mee heb gekaatst en aan het einde van de middag, kwamen zoals elke week op zaterdag de drie buurjongetjes in de leeftijd van 11, 8 en 4 jaar. Geweldig om te zien hoe ze nu al op kinderen reageren. Ze hebben heerlijk gespeeld. Per ongeluk ging 1 van de jongetjes net op Oranje zijn pootje staan en Oranje hield het pootje een beetje zielig omhoog. Later was dit weer beter. Deed me herrinneren aan vroeger, toen Ayla een pupje was van een week of 10 en ik ook per ongeluk, tijdens het spelen, op haar pootje stond. Ze gilde toen moord en brand en ik dacht dat ik haar pootje minstens had verbrijzeld aan het kabaal te horen. Ze hield hem net zo omhoog als Oranje deed. Maar twee tellen later huppelde ze weer vrolijk verder. Wij zijn ook ooit eens bij de puppybemiddelaarster van de N.S.C. geweest. Die had een reu en die kwam zo nu en dan om een verbandje vragen. Als ze er dan een verbandje om had gedaan (wat totaal geen functie had overigens), was het later weer beter. Jaaaa, die Samojeden toch.
Wat wel echt was deze week, was dat Aislynn niet goed was. Afgelopen zondag vond ik haar, nadat ik was opgestaan helemaal in een rolletje en lag ze te rillen. Ook was haar temperatuur ietsje verhoogd, maar nog niet boven de 39 graden. Ze had vreselijke diarree, moest overgeven, wilde eerst niet eten en had totaal geen belangstelling meer voor de pups. Ze heeft de hele dag maar wat in huis gelegen. Dan is het heel erg fijn, dat Ayla als surrogaatmoeder wilde spelen. Die nam Aislynn haar taak meteen over. Voeding geven kon Ayla natuurlijk niet, maar dat deed ik dus weer. Ik was ze toch al aan het spenen. Alleen ging het nu heel erg snel. Toch voor de zekerheid de dierenarts gebeld en die sommeerde me om de pups niet meer te laten drinken. Okay, zo gezegd, maar is niet meer zo gedaan. De hele tijd moest ik dus Aislynn bij de pups wat weghouden afgelopen dagen, want die kleine rakkers zijn o zo snel op het moment en voordat je het weet hangen ze dan weer aan de tepels. Vervolgens kreeg Aislynn last van verschrikkelijk veel melkstuwing (omdat de pups niet meer dronken.............normaal bouw ik ietsje langzamer het voer af, waardoor de teef minder melk aanmaakt en de pups meer vast voedsel gaan eten.....zodat je geen problemen krijgt met de melkstuwing en alles vanzelf gaat), waardoor haar melkklierpakket keihard werd en de melk er uit knalde zo nu en dan als je er maar net aankwam. Dus toch nog maar een keertje gebeld en met masseren, koelen met ijsblokjes en het smeren van kamferspiritus op het melkklierpakket, zag ik na twee dagen eindelijk verlichting. Ook natuurlijk goed de temperatuur in de gaten houden, want zodra deze boven de 39 graden uitkomt is het meteen naar de dierenkliniek. Maar haar temperatuur bleef goed en ze toonde niet meer ziek, alleen er zat ontzettend veel druk op. Vandaag kon Aislynn voor het eerst weer bij de pups (nadat ik ze eerst eten had gegeven), zodat ze geen honger meer hadden en dus geen behoefte om te drinken hadden. En Aislynn wilde het ook niet meer natuurlijk. Maar vandaag kon ze Ayla en Anouk weer actief meehelpen met opvoeden. Het melkklierpakket is nu aan het opdrogen en het voelt slappig aan. Dus dit is goed.
Gelukkig. Ze begint weer wat de oude Aislynn te worden die ons zo lief is. En zo maak je elke keer dat je een nestje hebt weer wat nieuws mee.

Help........wat is dat voor creatuur?

Ze noemen me Dinda en ik ben een Drentsche Patrijshond

Paarsje, Oranjetje en Blauwtje geloven het eerst nog niet...

Groentje vertelt dat het goed is...

De andere drie broers zijn nog niet geheel overtuigd...

Maar na een tijdje begint hij toch wel interessant te worden...

Nou ja...we gaan maar verder waar we gebleven waren...

Bedankt lieve Dinda!!!

P.S. de oortjes van Blauwtje beginnen al een beetje omhoog te groeien. En verbeeld ik me dit of is dit met Oranjetje ook zo? Ze zijn er maar vroeg bij!!!

Op verkenning in de boerderij...

2007-04-19T12:09:00.000-07:00

Vandaag zijn we eens even op verkenningstocht gegaan met zijn allen. Met zijn allen betekent Anouk, Cai, Igor, Mika en Nomad en ik. Ik had een riempje bij me, die ik over de grond sleepte en zo kon ik het spul supergemakkelijk meelokken. En wat vonden ze veel nieuwe dingen onderweg. De stofzuiger, de trap, de schoenen van Bauke, twee heksenbezems in het halletje, de w.c (ook even doorgetrokken natuurlijk), nieuwe speeltjes die we onderweg spontaan (nou ja.....spontaan.......die ik daar van tevoren had neergelegd) tegenkwamen. De pups vonden het geweldig en sprintten van de ene kamer na de andere kamer. Vooral de tochtrol in onze slaapkamer vonden ze het einde. Bij niemand een spoortje van terughoudendheid, omdat ze in nieuwe ruimtes kwamen. Dat vond ik wel opvallend. Echt frank en vrij. Heerlijk! Geen foto's vandaag gemaakt, maar de foto's hieronder waren nog van gisteren, toen ze van de ladder gebruik maakten om te spelen.

Nieuwe knuffel bij vier knuffels....

2007-04-18T12:22:00.000-07:00

Vandaag kregen Cai, Mika, Nomad en Igor een nieuwe knuffel van de visite. Hier hebben ze meteen heel veel mee gespeeld. Het is zelfs hun slaapknuffel geworden (zie foto hierboven). Zodra je de pups een nieuw speeltje geeft, kunnen ze hier weer heel lang mee spelen en alle mogelijkheden alleen en samen ontdekken. Zo had ik een klein krukje met een doek erover geintroduceerd gisteravond. Het was echt vermakelijk om dit allemaal te observeren. Want wat kun je dan veel met een krukje doen zeg! En ze worden echt razendsnel. Verder heb ik geprobeerd om alle koppies erop te krijgen, om een indruk te geven, hoe ze er nu uitzien. Nu.....dat viel nog niet mee, want waar ze geluiden horen, daar draaiden ze ook hun koppie naar toe.

Blauwtje

Groentje

Paarsje

Oranjetje

Een passie voor veters...

2007-04-16T12:01:00.000-07:00

Toen de pups vanavond na het eten wakker werden, hebben ze voor de laatste keer vandaag heerlijk op het speelveld gespeeld. Ik zag voor het eerst ook dat ze zich verder op het veld durfden te wagen. Ik zette ze elke keer op een vaste plek midden op het veld, maar dan gingen ze eigenlijk linea recta naar de boerderij terug (nadat ze een plas of een poepie hadden gedaan) en gingen vervolgens hier spelen. Vanavond was dit voor het eerst anders. Als ik over het veldje liep en ik riep ze, dan kwamen ze allemaal achter me aan huppelen. Moeilijk was het om foto's te maken dus, want mijn digitale camera flitst pas nadat ik de knop zo'n 2 secondes heb ingedrukt. Dan waren ze alweer bijna bij me en had ik b.v. alleen witte vacht of alleen maar groen gras op de foto. Ze worden nu dus steeds sneller en sneller. Ook was het een handicap voor mij om dan weer weg te komen, want mijn veters schijnen geweldig gaaf speelgoed te zijn. Dus mensen......geen veterschoenen aandoen (of juist wel...), bij jullie eerstvolgende bezoekje. Wat ook steeds beter gaat, is dat als Ayla en Anouk de pups de onderwerpingstechniek willen aanleren, ze steeds beter in de gaten krijgen, dat het de bedoeling is dat je dan op je rug gaat liggen en dat je zo de grote hond gunstig stemt en je dan likjes krijgt. Als ze gillend en piepend weghollen, worden ze vast gepakt (Ayla en Anouk kennen geen pardon, maar weten precies waar ze mee bezig zijn en hoe hard of zacht ze dit moeten doen) en op hun rug gedwongen. Het hoort er allemaal bij. Indy bemoeit zich niet met de pups. Op dit moment liggen ze lekker in de puppykennel te slapen en als ze straks nog een keertje wakker worden, mogen ze op deze dag voor de laatste keer lekker door de kamer, de badkamer en/of de keuken scharrelen. Daarna met zijn vieren 3 plakken DUCK achterover slaan en dan de oogjes dicht en slapen tot morgenvroeg kwart over vijf.........want dan gaat de wekker!

Nieuw spreekwoord bij bovenstaande foto:

Vier honden "vechten" om een been (lees dolfijntje van Aislynn) en Oranje loopt er mee heen!!!

Een luie dag...

2007-04-15T12:54:00.000-07:00

Vandaag hadden de pups een hele luie dag, net als het vrouwtje Maya. Geen wonder met deze temperaturen. Ze waren buiten en lagen lekker in de schaduw. Als ze wakker werden, was het even spelen (moet dat nou?), wat drinken uit de drinkbak en dan maar weer een tukkie doen. Zelfs Indy en Anouk bogen voor de warme temperaturen, want ook zij gingen in de schaduw liggen. Pas toen het later op de avond werd en het wat afkoelde, haalden ze, zowel pups als grote honden alle bewegingen van de hele dag in. Heel leuk om te zien was, dat Oranjetje al door de pootjes dook in de speelhouding naar Ayla toe. En Paarsje lijkt zo nu en dan net een dartel lammetje. Hij springt dan met vier pootjes tegelijk in de lucht en draait dan zowat 18o graden om. En Blauwtje en Groentje waren elkaar aan het uitdagen en zaten al wat achter elkaar aan. Een prachtig spel om naar te kijken. De pups reageren ook goed op mijn puppiegeroep. Dan komen ze aanhuppelen. De reutjes zijn vandaag precies 5 weken oud.

Aislynn en ik zijn het eens...

2007-04-14T11:13:00.000-07:00

Gisteren maakte ik me wat zorgen over de grote hoeveelheid melk, die Aislynn nog steeds produceert, waardoor de pups liever nog bij mama Aislynn drinken en daardoor heel slecht van de DUCK hadden gegeten gisteren (eigenlijk helemaal niets). Gelukkig ging dit vandaag veel beter. Als het bijna weer "voedertijd" is, dan haal ik Aislynn even weg en laat de pups eerst eten van de DUCK. Daarna is het okay dat Aislynn er weer bij komt. Als ze dan toch nog wat bij haar gaan drinken, gaat de meeste druk van haar melkklierpakket af, maar kan het melkklierpakket toch ook wat tot rust komen. Ook ben ik Aislynn nu al aan het minderen met haar voedingen. Misschien dat ik me ten onrechte zorgen maakte en dat Moedertje Natuur (Aislynn in dit geval) het allemaal zelf wel regelt, want dat bleek vandaag. Vanavond om een uur of 7, toen de pups wakker werden en ze Aislynn zagen, wilden ze gaan drinken bij haar. Omdat ze om 5 uur al hun derde DUCK voeding hadden gehad, vond ik dat op dat moment okay (er zit genoeg tijd tussen tot half 11, voor de laatste DUCK voeding). Aislynn liep langzaam weg, de kennel uit naar het speelveldje, zodat de pups achter haar aan keutelden. Als ze even stil stond en de pups dachten: "Ha, eindelijk melk" en net aan de tepels hingen, wandelde Aislynn weer een stukje verder, waardoor ze er alle vier weer afplopten. Nadat ze dit spel een aantal keren had herhaald, begon ze te graven en twee tellen later, braakte ze haar voer uit op de grond. Vervolgens konden de pups hier van gaan eten. Alleen Blauwtje heeft zich hieraan te goed gedaan, omdat het voor zijn neusje gebeurde en Aislynn heeft het restant zelf allemaal weer opgegeten. Op deze manier, zouden (wolven) pups in de natuur op dit moment van het opgebraakte voedsel gaan eten, waardoor er geen of minder melk wordt "afgenomen", waardoor het melkklierpakket enigszins tot rust kan komen en er een begin wordt gemaakt met opdrogen. Geen melk drinken, betekent dat Aislynn minder melk gaat aanmaken, dus kan haar melkklierpakket tot rust komen en vervolgens op gaan drogen. Pups krijgen geen melk meer, dus krijgen honger, en dus willen ze meer DUCK gaan eten en komen vervolgens "losser" en zelfstandiger van de moeder te staan. Ik ben benieuwd of dit fenomeen zich morgen ook gaat herhalen. Aislynn en ik zijn het er in ieder geval beide over eens: Het wordt tijd dat de pups op "eigen benen" gaan staan en hun eigen kostje straks gaan eten!!!

Verder was het vandaag een heerlijke dag om buiten te zijn. Er is veel bezoek geweest, grote mensenbezoek en kinderbezoek, dus met de pups is weer veel geknuffeld en gespeeld.

Nieuwe bandjes...

2007-04-13T12:37:00.000-07:00

Vandaag heb ik ze nieuwe bandjes gegeven in dezelfde kleur uiteraard wat ze hadden. Een groot gedeelte van de dag zijn de pups, samen met de grote honden buiten geweest. Heerlijk weer. Elke keer als ze wakker zijn en ik ze op het veld zetten, worden ze driester en ondernemender en krijgen ze meer zelfvertrouwen om op onderzoek te gaan. Ook in huis. Het kleed in de keuken hebben we maar weggedaan (voor de volgende drie weken nog), anders is het straks een beetje teveel gevlekt met plasjes. In principe komen ze nu overal in de kamer, in de badkamer (als we die deur open hebben staan) en in de keuken, als de schuifdeur open is. Ze bewegen zich nu niet meer behoedzaam en onderzoekend, maar lopen vrij en blij snuffelend rond. Ook in de grote kennel buiten en op het speelveld. Iedereen heeft nu goed gedronken uit de waterbak. Gisteren waren dat al Blauwtje en Oranjetje en vandaag heb ik ook gezien dat Groentje en Paarsje er ook uit dronken. Moet natuurlijk ook, want als ze minder melk krijgen van Aislynn (nou ja minder.......Aislynn heeft nog ontzettend veel, waardoor de pups niet eens zo'n honger hebben in de DUCK). Als ze mogen kiezen........dan denk ik dat ze voor de melk gaan. Hier moet ik de komende dagen mee aan de slag, want het is toch echt de bedoeling, dat de pups aan de DUCK gaan en geen melkdrinkers blijven. Ook moet er langs het kennelhek tussen de kennel en het speelveld, even wat gaas komen nog, want de pups wringen zich door de spijlen, maar Paarsje zat zowaar bijna vast. Dus om te voorkomen, dat ze er straks met hun koppies in blijven hangen, moeten er maatregelen genomen worden. Gisteren is er veel visite geweest, grote mensen visite, maar ook stonden de buurkinderen voor de deur te wachten en wilden dolgraag weer even spelen en knuffelen met de puppies. Vanavond heb ik alle vier de pupjes goed geobserveerd wat het gangwerk betreft. En ik ben zeer, maar dan ook zeer tevreden. Alle vier de pupjes zweven. Toen Oranjetje even wat sneller ging lopen, was het net alsof zijn pootjes niet de grond raakten. Geweldig. En bij alle vier heertjes stuwen de achterste pootjes goed en de voorste pootjes grijpen heel mooi en ver uit naar voren. SUPER!

Hieronder wat foto's van de afgelopen twee dagen....

Buiten...

2007-04-11T11:50:00.000-07:00

Het was vanmiddag prachtig weer en de pups hebben hier dan ook voor het eerst in hun leventjes van mogen genieten. Er werd druk geexperimenteerd met het speelgoed wat er lag in de kennel. Later zijn ze op het speelveldje geweest. Ook hebben ze alvast kennis gemaakt met een bak met water. Wat een schrik zeg, als je daar je snuitje in doet, dan kleeft er iets kouds en nats aan je neus. ze vonden het prachtig op het speelveldje. Proeven aan modder, takjes, grasjes, plantjes, enz. En al eens wat verder op onderzoek.

Aislynn zoogt de pups staande...

2007-04-10T10:41:00.000-07:00

Vandaag liet Aislynn de pups voor het eerst staande drinken. Wat worden ze al groot dan he? Dat ze ook ontzettend gegroeid waren, bleek toen ik ze vandaag woog. Vandaag heb ik ze voor het eerst bijgevoerd op basis van hun gewicht. Wel geef ik het nog op 1 grote schaal. Uiteraard eerst even verwarmd in de magnetron voor de eerste dagen op lichaamstemperatuur. En smullen.........reken maar! Met zijn vieren eromheen en als je er niet bij kunt, dan stap je toch gewoon midden in de schaal? Op dit moment ligt Oranjetje lekker in de badkamer in een hoekje op de koude tegels. Tja.......wat zal ik daarvan nu weer zeggen.....het blijven poolhonden nietwaar? De andere drie liggen op hun favoriete plekje in de kamer bij de doos tegen de muur, aan het voeteneinde van het bed. Zo nu en dan kijk ik even, want zodra het hele spul ontwaakt, is het even opletten en de heren op de kranten plaatsen (een aantal keren, want ze willen nog wel eens van de krant weglopen) en dan wachten tot ze een plas hebben gedaan. En als dat dan ook nog lukt krijgen ze een kriebeltje in hun nek en een stortvloed van lovende woordjes over zich heen. Vandaag opnieuw geprobeerd om buiten, maar het beviel ze nog niet echt, want het waait nog steeds, dus als het er 10 minuutjes zijn geweest, dan is het veel. Enfin.....aan het einde van de week zal het zo'n 24 graden worden volgens de weergeleerdkundigen. Dus dan wordt het buitenspeeltijd!!!

De puppies rukken op...

2007-04-09T12:43:00.000-07:00

Vandaag zijn de pups opgerukt tot in de keuken, toen de grote honden aan het eten waren. Ze durven nu in de hele kamer te bivakkeren. Anouk heeft zich opgeworpen als een soort van oppas van de pups. Ze ging telkens weer liggen waar de pups waren. B.v. vanmiddag in de puppykennel. Andersom gebeurt ook. De pups waren aan het "dollen" in de kamer en toen ze moe werden, zochten ze Anouk op en toen ze haar hadden gevonden, gingen ze 1 voor 1 bij haar liggen slapen, totdat ze alle vier in dromenland waren tegen Anouk aan. Ze zoeken mij nu ook steeds meer op, want ze krijgen in de gaten, dat het best wel leuk is om met zo'n groot mens te spelen, of op een broek, een sok, of een slipper te knagen.

Van de speeltjes is het flostouw het meest geliefd.

Ik heb de pups vandaag voor de tweede keer ontwormd.

Weg met de werpkist...

2007-04-08T11:36:00.000-07:00

Vanmorgen hebben we de werpkist uit de puppykennel gehaald. De pups lagen er de meeste tijd toch niet meer in en hij nam veel plaats in, binnen de puppykennel. Nu hebben ze meer ruimte. Er is een vetbed, waaronder kranten liggen, er is een gedeelte van de puppykennel bedekt met kranten (dit is het toilet) en er is een gedeelte vinyl. Het liefste halen ze het vetbed enigszins weg van de kant en gaan dan op de kranten liggen te slapen. Of ze zoeken een hoek in de puppykennel op, zoals op onderstaande foto. Ook zijn ze even buiten geweest vanmorgen, maar ik vond dat het te fris was en te hard waaide, dus gauw weer naar binnen. Veel bezoek vandaag, zodat de pups veel zijn geknuffeld en aangehaald. Zie foto's beneden en foto's op de website http://whitesmilingbeauty.nl

Eten uit een schaaltje...

2007-04-07T12:45:00.001-07:00

Vandaag eens begonnen met de pups ook te laten eten met zijn vieren van 1 plakje DUCK uit een schaaltje. Het is lekker verwarmd en de pups komen meteen aanzetten met vier hond sterk als ik het schaaltje heb neergezet. Het gaat helemaal op, tot het laatste kruimeltje. Verder zijn we nog steeds (en voor de rest van de periode hier bij ons) aan het oefenen met plassen op de krant. Met andere woorden, ik probeer ze krantzindelijk te maken. Hoop dat het lukt. Ik doe althans mijn best daarvoor. De pups zijn vandaag even een 10 minuutjes buiten geweest. Oma Ayla en tante Anouk meenden echter dat het belangrijker was om hen de onderwerpingstechniek aan te leren. Ze leren de pups om zich te onderwerpen en op hun rug te gaan liggen. Dientengevolge zijn de pups verder weinig aan het ontdekken geweest. Maar goed........ze zullen hier de volgende weken nog veel vaker komen en zullen het hele veld van haver tot gort kennen, als ze weggaan. Als de pups wakker zijn, dan til ik ze uit de kennel in de kamer. Mooi om te zien, dat ze steeds meer ontdekken en steeds verder de kamer ingaan. Soms stuiten ze dan weer op een andere hond. Anouk ging in de doos liggen, waar ik de kranten in bewaar. De pups probeerden met Anouk te spelen, of haar aandacht te krijgen, door met hun pootjes bewegingen naar Anouk te maken. Aislynn bemoeit haar weinig met de opvoeding op dit moment en laat dit aan Ayla en Anouk over. Indy bekijkt het allemaal van een afstandje en vindt het wel best. Zie foto's hieronder.

Aislynn met haar grote jongens...

Anouk in de doos met kranten en twee pupjes op onderzoek...

Oma Ayla en Groentjes...

Op het speelveld...

Opvoedingsles van oma Ayla en tante Anouk

Indy speelt zijn lievelingsspel in de verte: graven graven...

Anouk heeft zich tussen de slapende pups te gewrongen...

Niet te geloven...

2007-04-05T11:25:00.000-07:00

We gaan op de oude voet verder, dat wil zeggen, zodra de pups wakker zijn, gaan ze de kamer in. Soms zoogt Aislynn ze daarom ook wel in de kamer. Ook vallen ze gewoon in slaap in de kamer als ze moe zijn geworden. Dan til ik ze wel weer terug in de werpkist. En ze plassen in de kamer. Het is niet te geloven en je kan er de klok op gelijk zetten, maar als er 1 begint te plassen, plassen ze allemaal binnen de halve minuut ook. Dan heb ik het superdruk met de pups op kranten zetten en belonen als ze daar een plasje doen, maar er komt ook nog wel eens een plasje op het vinyl hoor. De uitgewrongen doek met Dettol doet dan wonderen. Maar waar ik ontzettend om moest lachen vandaag, is dat ze zo nu en dan zelfs al een klein sprintje trekken in de kamer. Drie en een halve week oud en nu al atletisch aangelegd. Waarom ze dat doen? Geen idee! Wie het weet mag het zeggen. Voor mijn gevoel omdat ze het naar hun zin hebben, of gewoon de drang om te bewegen hebben. Ook gaan ze nu steeds meer op ontdekkingstocht. Mijn slippers zijn al onderzocht, de muur, de plint, de lampvoet, de kennel, de geluidsbox waar muziek uit komt, de kast, enz. enz. Ze verlaten hun broers dan even en gaan even op de struin, om vervolgens even later de bescherming weer op te zoeken en snel terug te keren naar de broers of naar mama Aislynn natuurlijk. Nu ze 3 balletjes DUCK krijgen, verandert de kleur van hun poep ook. Die wordt donkerder en wordt bruiner. Ook de tandjes breken steeds verder door. Dit heeft als gevolg gehad, dat er op 1 tepeltje van Aislynn was gebeten. Oei oei. Ze heeft zeker nog genoeg melk, als ik haar melkklierpakket op z'n tijd controleer. Wat ik ook zie, is dat ze met de speeltjes beginnen te spelen. Blauwtje was vandaag in "gevecht" met het flostouw, evenals Oranje. Dit is het favoriete speeltje tot nu toe. De rest van de speeltjes laten ze nog links liggen. Eigenzinnig he? Maar goed.......het zijn tenslotte Samojeden.

De stofzuiger en de kookpannen...

2007-04-04T13:11:00.000-07:00

De pups zijn, zodra ze wakker waren midden in de kamer geweest. Elke keer worden ze wat driester en gaan verder op onderzoek uit. Soms stuiten ze dan op Indy, Ayla of Anouk, of ze komen iets tegen wat intensief wordt besnuffeld en/of soms een aantal likjes krijgt, om te proeven wat het nu precies is. Paarsje trok zelfs al een klein sprintje door de kamer. Ik heb vandaag de stofzuiger geintroduceerd en ben druk met kookpannen in weer geweest en heb ze in de kamer gerammeld. Hhmmmmmmm.....onder de indruk? Geen spatje!!! De geluidencd heeft zijn gebruikelijke werk gedaan. De pups reageren er helemaal niet op en drinken, spelen en/of slapen gewoon verder. Pupjes heb ik weer gekamd. Ze krijgen nu ook al 3 balletjes DUCK per Sammetje op een dag. Toen ik vanmorgen druk bezig was om een balletje aan een pupje te voeren en ik opnieuw wat DUCK uit het schaaltje zou halen, zaten de andere drie al uit het glazen schaaltje te snoepen. Ze vinden het dus heerlijk!!!
Ook heb ik vandaag pup jevoor pupje bij me gehad op de bank. Aislynn vindt het ook steeds meer goed, dat de andere honden zich met de pups bemoeien. Ayla scharrelt al rustig tussen de pups in de werpkist rond, terwijl Aislynn onder de tafel vanuit de keuken alles oogluikend in de gaten houdt. Ayla gedroeg zich weer als een pupje: erg speels en ze speelde met een nieuw gekocht speeltje in de werpkist. Ook legde ze haar pootje op een pupje en dan wilde ze graag dat die ook begon te spelen. Die oma Ayla toch!!!

Ayla speelt met Blauwtje...

Paarsje stuit op Anouk over enkele seconden...

Uit de werpkist...

2007-04-02T10:54:00.000-07:00

Zodra de pups wakker waren had ik ze uit de werpkist vandaag. Ze gingen om en om dan helemaal uit de puppykennel, waar de andere honden ze ook konden besnuffelen en dan gewoon uit de werpkist maar wel in de puppykennel. Vanmorgen lag ik mijn rugoefeningen te doen en toen zag ik Aislynn bij me liggen, maar er was een andere hond in de werpkist. Het was Ayla. Voor het eerst liet Aislynn het toe. Ook later op de dag, toen ik de pups in de kamer had. Indy en Ayla konden ze gewoon besnuffelen, maar Aislynn hield het uiteraard wel goed in de gaten en als ze er genoeg van had, dan liet ze dat even merken, door te grommen, maar ik vond het wel mooi, dat deze verandering nu is opgetreden. Vandaag hebben de pups ook twee balletjes DUCK gehad. Vanmorgen de 1e en om een uur of half 7 de 2e. Nou de kruimeltjes werden nu tot het laatste stukje toe van mijn handen afgelikt. Ze hebben het nu in de gaten. Morgen krijgen ze 3 balletjes en zo verder tot ongeveer aan zondag toe (28e dag).

Op dit moment liggen ze lekker bij elkaar te slapen naast de werpkist. De Geluiden CD is ook alweer gedraaid en ben druk bezig om te rommelen met potten en pannen. Ook was het verdraaid lastig om de knijpers uit de knijperemmer te krijgen en ook had ik plotseling een dringende behoefte om mijn was (vooral de handdoeken) goed uit te slaan. De puppies zagen me aan met een blik van......doe niet zo moeilijk en overdreven......en gingen maar weer eens voor de verandering een dutje doen of speelden verder. Morgen de stofzuiger maar eens tevoorschijn halen.

Ayla besnuffelt de pups.

Even kennis maken met oma Ayla

Aislynn ligt een dutje te doen, net als haar kleintjes.

Blauwtje...

2007-04-01T13:26:00.001-07:00

Paarsje...

2007-04-01T13:25:00.000-07:00

Oranje...

2007-04-01T13:24:00.002-07:00

Groentje...

2007-04-01T13:24:00.001-07:00

Het 1e balletje DUCK...

2007-04-01T13:15:00.000-07:00

Onder toeziend oog van de toekomstige puppy-eigenaren, heb ik de pups vandaag hun eerste balletje DUCK gegeven. Eerst even verwarmen in de magnetron, dan een balletje ervan kneden, ter grootte ongeveer van een soepballetje en dan maar proberen. Alle vier pups, niemand uitgezonderd, begonnen er meteen van te eten en sommigen likten ook de allerlaatste korreltjed DUCK van mijn hand...ik meende dat het Blauwtje was. Niet alleen hadden de pups vandaag bezoek van toekomstige baasjes en vrouwtjes, ook kwamen later nog twee nieuwe buurkinderen en 1 oudbuurmeisje de pups bewonderen. Met zijn allen in de werpkist en Aislynn de pups eten geven. Vandaag was dus een drukke socialisatiedag. Er is wat af geknuffeld en geaaid. Dit was niet te merken aan de pups, want ze hebben met zijn vieren vandaag een record gevestigd. Ze zijn in totaal het meeste gegroeid. Allemaal meer dan 100 gram. Dus Aislynn geeft nog zeker genoeg melk. Vandaag de Geluiden CD weer gedraaid en vanavond zijn de pups nog een half uurtje buiten de werpkist geweest. Aislynn heeft ze naast de werpkist gezoogd en daarna hebben ze daar wat gespeeld en rond gekeken.

Tijd om de werpkist te verlaten...

2007-03-31T12:55:00.000-07:00

Het lopen gaat nu erg goed. Ze zijn er al erg bekwaam in. Gisteren was het nog waggelen, maar vandaag waren ze duidelijk gegroeid in hun loopvermogen. Aislynn lag vanavond bij de ingang van de werpkist maar erbuiten. Ik zag dat de pups haar roken en dat ze naar haar toe wilden buiten de werpkist. Een mooi tijdstip om dit dan maar eens uit te gaan proberen. Dus eruit getild en Aislynn zoogde ze voor de eerste keer buiten de werpkist. Morgenvroeg gaat het schutje eruit en wordt de loopplank, die ik nog even moet voorzien van extra antislip aan de zijnkanten, voor de werpkist gezet, zodat ze morgen de werpkist kunnen uitlopen (en alleen in het begin als wij in de kamer zijn, totdat ze er helemaal bekwaam in zijn geworden). Ook zal ik ze een aantal keren nu op een dag buiten de werpkist bij Aislynn laten drinken.
Vandaag, toen de pups nog lekker bij Aislynn in de werpkist lagen te drinken, heb ik voor de eerste keer de CD met allemaal geluiden gedraaid. Hierop staat o.a. vuurwerk, kindergeluiden, verkeersgeluiden, dierengeluiden, huis-tuin-en-keukengeluiden enz. op. Of ze het nu gehoord hebben of niet, ze reageerden er niet op in ieder geval. Gisteren vergeten te vertellen, maar ik heb de pups opnieuw een stukje van de nagels afgeknipt. Ik zag namelijk dat Aislynn rond haar achterste tepels (waar het haar helemaal is uitgevallen), steeds meer rode krassen en striemetjes krijgt van de pootjes van de pups die de melkslag toepassen als ze drinken. Wel smeer ik het zo nu en dan in met een hiervoor geschikte zalf, maar ik moet het heel goed in de gaten houden. Morgen zullen de pups hun eerste "soepballetje" DUCK krijgen. Overmorgen krijgen ze twee balletjes, de dag na overmorgen 3 balletjes en daarna elke dag 3 balletjes tot de 28e dag, waarna het echte bijvoeren begint. De balletjes DUCK zijn nog niet bedoeld als bijvoeding, maar de pups de nodige enzymen bij te brengen om vast voedsel te kunnen verteren.
Wat ik ook altijd erg goed vind hieraan, is dat de pups het eerste voedsel eten uit mensenhanden. Bovendien lopen ze dan ook niet als wildemannen door de bak met voer als het bijvoeren rond de 28e dag begint. Ook heb ik ze vandaag alle vier voorzichtig geborsteld. En als slotstuk een hele mooie foto ........Zijn dit broers of niet. Synchroon noemen ze dit ook wel (let vooral op hoe de twee broers hun voorpootjes hebben)!!!

Speelgoed in de werpkist...

2007-03-30T07:37:00.000-07:00

Aangezien ze steeds meer op ontdekkingstocht gaan in de werpkist naar de ruimte en naar elkaar, heb ik vandaag maar wat nieuwe speeltjes gekocht, alhoewel ze ook graag met Aislynn spelen en met elkaar. Deze manier van spelen bestaat uit happen in elkaar. Ik hoorde vandaag ook de eerste speelgrommetjes. Geweldig. Dus het vocale scala is zich aan het uitbreiden. Het speelgoed wat ik heb gekocht is allemaal van verschillend materiaal en heeft allemaal verschillende vormen. Sommige speeltjes piepen, andere niet. Toen ik met een klein eendje aan het spelen was in de werpkist keken Paarsje en Groentje ernaar of ze het in Keulen horen donderen. WAT IS DAT? Oranje nam eens een kijkje dichterbij en begon er op om te sabbelen. Over sabbelen gesproken. De tandjes zijn ook aan het doorkomen. Oranje heeft als eerste keurig op de krant geplast, maar dit was meer een toevalstreffer. Nog een paar dagen en dan wil ik de werpkist open doen, zodat ze er zelf uit kunnen komen en de puppykennel kunnen ontdekken. Verder neem ik ze elke dag een paar keer individueel mee naar Indy, Anouk en Ayla in de kamer.

Wat? Moeten we spelen? Maar we liggen net zo lekker......

Goh....ik heb een mama en ik heb broertjes...

2007-03-28T11:26:00.000-07:00

Elke dag zie je de pups beter gaan lopen. De oortjes zijn inmiddels ook open, want als ik een geluidje maak bij de werpkist, springen de oortjes even omhoog. Wat ze op dit moment ook ontdekken, is dat ze broertjes hebben. Dat is toch wel heel erg leuk. Ze beginnen op elkaar om te happen. Ook hebben ze mij inmiddels wat bewuster ontdekt, door mijn neus te beknabbelen. Elke dag haal ik ze alle vier om de beurt een aantal keren uit de werpkist en roep eerst natuurlijk Indy bij me, die de pups dan even besnuffelt en als laatste een klein likje over hun neus geeft. Daarna mogen Ayla en Anouk weer even kennis maken. De pups houden zich dan muisjestil. Als ze zelf zijn besnuffeld, dan ruiken ze soms zelf ook even aan de vacht van hun oom, oma of oudtante. Heel leuk was het vandaag om te zien, hoe Paarsje met zijn moeder aan het "spelen" was. Het was net alsof hij ontdekte, dat zijn moeder ook leuk is om spelletjes mee te doen. Dus dat ze nog wat meer kan, dan alleen melk geven en poetsen. Het was echt een soort van ontdekkingstochtje voor Paarsje. Ook moet ik inmiddels op mijn quivive zijn, als de pups wakker worden of hebben gedronken, want ze hebben mama Aislynn niet altijd meer nodig om een plas of een drukkertje te doen. Zodra ik bespeur dat ze hun behoefte willen gaan doen, zal ik ze op een krantje zetten. Ze doen het zo goed en ik vind ze alle vier heel erg lief!

Waggel waggel waggel....

2007-03-26T09:06:00.001-07:00

De pups waren vandaag wat pieperig. Ik had het idee van een beetje buikpijn. Zal waarschijnlijk van de ontwormingskuur komen, maar heb geen diarree gezien. Ze proberen hun buikjes steeds meer op te tillen, dit gaat steeds beter en ze waggelen dan moeizaam een stukje verder, naar hun bestemming en dat is in de meeste gevallen nog steeds Aislynn. Hoe ze hun pootjes moeten neerzetten, daar moeten ze nog iets op bedenken, want de coordinatie is nog ver te zoeken. Als je niet beter wist zou je zeggen, dat er misschien Friese Beerenburg in de melk van Aislynn zit, want de pups zwalken "dronken" heen en weer en soms vallen ze om. In de loop van deze week zal het ongetwijfeld beter gaan.

Ontwormd...

2007-03-25T13:50:00.000-07:00

Vandaag zijn de gebroeders voor de eerste keer ontwormd (met wormpasta van Vitaminthe), daar ze nu twee weken oud zijn. Blauwtje poepte hierna meteen een prachtige keutel zelf uit (dus zonder hulp van Aislynn haar likjes). Soms reageren ze wat op de ontworming door diarree, maar dat zien we morgen dan wel weer. Aislynn zal de werpkist ongetwijfeld schoon proberen te houden, maar dan heb ik er snel weer een schoon vetbed en nieuwe kranten onder in. Hun gewichten zijn ondertussen al verdriedubbeld. Ze beginnen ook steeds meer hun buikjes op te tillen en soms waggelen ze al een stukje door de werpkist. Alle oogjes zijn nu open. De pigmentering zet zich voort. Oranje en Paars gaan hierbij aan kop. Ook heb ik ze vandaag 1 voor 1 even uit de werpkist gehad en even door de andere honden laten besnuffelen. Ayla ging meteen de buikjes slikken, waardoor Paars spontaan een plas deed. Anouk snuffelde even en gaf elke pup een lief likje op zijn neus en Indy vond het wel best. Die lag op de bank te slapen (hij had zich de hele dag uitgesloofd op het speelveld). De pups hielden zich hondjestil, toen ik ze liet besnuffelen......Aislynn vond het goed en bleef bij de andere pups in de werpkist.

Nagels geknipt...

2007-03-23T12:41:00.000-07:00

Ik heb vandaag de nageltjes voor de eerste keer geknipt, want de nagels begonnen als kleine weerhaakjes te werken. Bij Aislynn haar achterste tepel zat al een klein rood plekje. Dit wordt veroorzaakt, doordat de pups bij het zogen, de zogenaamde melkslag toepassen, om de melkgift te stimuleren. Maar hoe klein als die witte dondersteentjes ook zijn, ze maakten het me nog knap lastig om te knippen. Het zijn nog zulke kleine nageltjes. Er moet genoeg af, om Aislynn haar velletje heel te houden, maar ook weer niet teveel, waardoor ik de pups zou verwonden. Maar het is gelukt. Het plekje van Aislynn houd ik goed in de gaten.

Oogjes open en ogen dicht...

2007-03-22T15:13:00.000-07:00

Wij komen net uit het ziekenhuis, alwaar Bauke zijn vader vanavond is overleden.
Hij is 92 jaar oud geworden, maar had het de laatste weken van zijn leven erg moeilijk, benauwd en zwaar. Hij heeft zijn ogen vandaag definitief dicht gedaan.
De puppies daarentegen deden hun oogjes vandaag (verder) open.
De symboliek van het leven en de dood.
Er zal veel geregeld moeten worden dit weekend en in het begin van de volgende week...
Ik hoop, maar ik denk, dat jullie dat zeker kunnen begrijpen!

De oogjes gaan (bijna) open...

2007-03-21T14:03:00.000-07:00

Toen ik na het verschonen van de werpkist de pups ging wegen en ze bekeek, zag ik dat de oogjes van Groentje bij de binnenste ooghoeken open waren. Twee kleine driehoekjes met daarachter twee blauwe oogjes... De ogen van de andere reutjes zijn bijna aan het open gaan. Ik denk dat ze morgen open zijn......of in ieder geval zal er zeker een beginnetje b.v. in de vorm van een klein openingetje zijn.

Etenstijd...

2007-03-19T10:32:00.000-07:00

Vier op een rij...

2007-03-19T10:30:00.000-07:00

Verdubbeling van de geboortegewichten...

2007-03-18T10:23:00.000-07:00

Vandaag zijn de pups precies een week oud. Ze zijn inmiddels alle vier zo goed gegroeid, dat ze hun geboortegewicht hebben verdubbeld. Blauwtje (910), Groentje (940) en Paarsje (930)ren al en Oranjetje (760) vandaag. Het gaat erg goed. De pups drinken, slapen, worden ontlast en verzorgd door Aislynn. Ik hoor ze de hele dag nauwelijks. Het gaat allemaal zijn gangetje en Aislynn heeft het dik voor elkaar. De 1e week is voorbij. Ik verbeeld me al een beetje, dat de oogjes wat veranderen. Die zullen in de loop van deze week opengaan, gevolgd door de oortjes. Het cavia-achtige gaat er zelfs al een beetje af vinden wij.

De vier broers zoeken elkaar op, als Aislynn naast de werpkist ligt, voor bescherming en warmte.

Het gaat erg goed...

2007-03-16T10:17:00.000-07:00

Aislynn geeft de pups drinken door heerlijk op haar rug te gaan liggen. Ze is wel erg fel naar de andere honden toe, die absoluut niet bij haar puppies in de buurt mogen komen. En omdat Aislynn zo duidelijke hondentaal spreekt, wagen ze het er ook maar niet op. Ze verhaart ook nog steeds, want er ligt veel haar in het nest. Ik verwen haar door op een dag haar wat puppymelk te geven. Dit vindt ze heerlijk. Ook is Aislynn haar temperatuur vadaag niet boven de 39 graden uitgekomen. Morgen nog een keertje de temperatuur opnemen en als de temperatuur dan wederom onder de 39 graden blijft, dan stop ik hier mee. De warmtelamp is uit. De pups lagen er niet meer onder en gingen erg uit elkaar liggen, wat inhoudt, dat ze het warm hebben. Ook Oranje heeft hem niet meer nodig. Ik heb alle kereltjes lang in mijn handen gehad en ze voorzichtig geknuffeld, want ze zijn nog zo klein, alhoewel ze op dit moment volgens mij niet meer met zijn vieren in Aislynn haar buikje zouden passen. De pups zijn heel erg rustig. M.a.w. het gaat op dit moment heel erg goed.

Vier dagen oud...

2007-03-15T10:07:00.000-07:00

Het gaat goed met Oranje. Hij is gisteren 110 gram gegroeid. Sneller gegroeid dan zijn broers. Hij is nog steeds aan de antibiotica. Dit moet ik zo’n 10 dagen volhouden. Dus tot en met donderdag 22 maart. Diarree heeft hij al lang niet meer. Aislynn wil haar energie kwijt, dus die neem ik wat vaker mee naar buiten als de pups net gedronken hebben en zich wel even koest gaan houden. Verder doet Aislynn het uitstekend. Ze is een goede moeder, ze geeft genoeg melk, ze verzorgt de pups goed en als er wat is, is ze er bij.

Hij redt het!!!

2007-03-13T09:54:00.000-07:00

Het Oranje reutje is goed de nacht doorgekomen en heeft zelf goed en regelmatig gedronken volgens Bauke, die het waakstokje van me had overgenomen (ik was hondsmoe, daar ik zo’n 60 uren achter elkaar had gedraaid wegens de twee slapeloze nachten) Ook de andere reutjes doen het prima. Het Oranje reutje drinkt zelf en voelt niet meer koud aan en zijn kleur is goed. Hij heeft nog wel wat diarree.

Het gaat niet goed met het laatst geboren pupje...

2007-03-12T09:40:00.000-07:00

Het gaat inderdaad niet goed met het laatste reutje. Het drinkt niet, het heeft diarree, het voelt koud aan en vroeg in de morgen schreeuwt (schreeuw om hulp, zo ervaar ik dat) en kermt hij het uit en zijn kleur is paarsachtig, blauwig, een teken van zuurstoftekort. Ik was gedurende de nacht begonnen met spuitjes melk te geven, maar daar verslikt hij zich in, waardoor er rochelende geluiden uitkomen. Hij heeft gewoon niet de kracht om te slikken. De warmtelamp komt nog lager en ik wrijf hem en het is net of komt hij daardoor weer wat bij. Hij voelde erg slap en levenloos. Ook weer nutridrops gegeven. De dierenarts gebeld en die komt om een uur of 10. De dierenarts constateert een te lage temperatuur, de paarsachtige kleur, die het gevolg is van zuurstofgebrek (zuurstofgebrek betekent dat er iets niet goed is met of de longen of het hart). Ze luistert naar hart en longen, maar kan niets ernstigs in eerste instantie ontdekken, maar het is moeilijk te horen, want ondanks zijn toestand, kan Oranje nog wel geluid maken en erg tegenstribbelen. Hij krijgt een injectie met antibiotica en een spuit om zijn bloedsuikerspiegel omhoog te krijgen. Afgesproken wordt, dat ik in de kliniek kom om te zien hoe je sondevoeding krijgt, want met spuitjes schiet het niet op. De dierenarts vermoed dat zijn geboorte te lang heeft geduurd, waardoor hij toch vruchtwater heeft binnengekregen, wat een longontsteking kan veroorzaken. Wat ook niet bevorderlijk is voor dit alles, is dat het reutje ook in een stuitbevalling is geboren, waardoor het hoofdje pas later kan worden bevrijd uit de vliezen, dan als er een pup in hoofdligging wordt geboren. ’s Middags ga ik met Groentje naar de kliniek, want de dierenarts zal met Groen voordoen, hoe je een sonde inbrengt. Wat een geweldige broer. Ze legt me uit hoe het moet. Ook krijg ik nog weer antibiotica mee, wat ik tweemaal daags moet toedienen, 10 dagen lang en een Snugglesafe. Dit is een soort kruik in de vorm van een frisbee, die ik in de magnetron opwarm en daar kan ik Oranje opleggen. Hij heeft behoefte aan extra warmte. Om half 4 krijgt hij dan eindelijk zijn eerste goede voeding via de sonde binnen en om half 6 lukt het me weer om de bereide warme melk via een spuit in de sonde en zo rechtstreeks in zijn maagje te krijgen. Ik probeer hem vervolgens telkens bij Aislynn aan te leggen, want het aangeboren vermogen om te zuigen rond een tepel gaat, naarmate de tijd verstrijkt, verloren. Maar gelukkig lukt het me om half 8 ’s avonds dit voor elkaar te krijgen en hij drinkt uit Aislynn haar tepel. Daarna gedurende de avond, drinkt hij zelf ook en hij kan zelf ook de tepels vinden, zonder mijn hulp. Wel is hij zo’n 30 gram afgevallen als ik hem weeg, terwijl de andere reutjes respectievelijk 80, 40 en 60 gram zijn gegroeid. Afvallen is niet goed. Een pupje moet groeien. Maar goed, dit was te verwachten. Gelukkig verandert langzaamaan wel de kleur van zijn voetzooltjes en zijn snuitje en krijgt hij dezelfde mooie gezonde rozerode kleur als zijn grote broers. Ik had wel ondertussen het schema klaar, om om de twee uren de pup sondevoeding gedurende de nacht te geven. Maar het gaat zo goed, dus dit hoeft niet. Bauke zal deze nacht de puppies in de gaten houden en speciaal het reutje met het oranje koordje. Wel heeft Oranje nog diarree. Maar hij schokt meer tijdens het slapen, net als zijn broers en hij ademt beter en hij zoekt zelf de warmte van zijn broers. Op de Snugglesafe wil hij niet echt liggen. Hij ligt het liefste onder de vacht bij zijn moeder (wat natuurlijk het mooiste plekje voor hem is op dit moment).

De bevalling...

2007-03-11T13:57:00.000-07:00

De hele nacht niet geslapen, want Aislynn deed anders niet dan heen en weer lopen en was de hele nacht onrustig. Ze bleef haar dolfijntje overal mee naar toe nemen. Ze pendelde tussen het bed en de werpkist. Als ze in de werpkist ging gooide ze alles (kranten, lakens en vetbed) overhoop. Ook vond ze het versnipperen van de kranten geweldig. Kortom ze maakte haar holletje in orde voor het nestje. Maar het liefste lag ze dicht tegen me aan of bovenop me, of helemaal met haar lijf om mijn hoofd heen gekruld en zocht duidelijk bescherming en verlichting bij me. Als ik haar over haar buikje aaide, dan werd ze even rustiger, maar dit duurde niet zo lang. Nadat ik haar om half 8 ’s morgens had uitgelaten en we weer binnen waren, wilde ze gaan zitten, maar ze schoot meteen weer overeind en ging in een soort van pershouding staan, want ze voelde druk. Ik breng haar naar de werpkist, waar ze in korte tijd 5 keer gaat overgeven. Heel veel wit en gelig slijm. Dus maar gauw weer schoon spul in de werpkist doen. Ze heeft nu ook duidelijk helder slijmverlies en haar vulva is erg groot geworden. Even later om een uur of 9, begint ze te rillen en te trillen, de eerste spiercontracties gecombineerd met een beetje angst van wat er met haar aan het gebeuren was. Als ik haar rustig toespreek en aai, dan ebt haar angstgevoel weg en wordt ze rustiger. Ook zien we dan al gauw haar eerste perswee. Aislynn is nu rustig. Het zal tot 11 uur duren, voordat Blauwtje (blauw koordje om) wordt geboren in een stuitligging. Ik help haar hierbij, want de vulva werkt als een elastiekje op een gegeven moment en bij een perswee, trek ik de pup (onder luid geschreeuw van Aislynn) door haar benen richting haar neus naar buiten.Deze pup van 420 gram zal als White Smiling Beauty Aislynn’s Call (Aislynn haar roep / kreet) voortaan officieel te boek komen te staan als het aan mij ligt. Ik help ook, om meteen het vlies kapot te maken bij haar keel. Aislynn bijt de navelstreng door, eet de placenta op en gaat Blauwtje schoon en droog likken. Om 11.38 uur komt nummer twee, wederom een reu, ter wereld in een hoofdligging. Deze weegt zelfs ietsje zwaarder, namelijk 430 gram. Hierbij bijt Aislynn de navelstreng door, maar schiet de placenta terug de vulva in. Gelukkig kan ik hem nog aan een vlies en/of stukje navelstreng vasthouden en kan ik hem even later in samenwerking met Aislynn eruit trekken. Dit reutje krijgt een groen koordje om en er zal hopelijk op zijn stamboom White Smiling Beauty Aislynn’s Chap (Aislynn haar knul / ventje) staan. Geheel “onverwacht” wordt nr. 3 om 12.19 uur in stuitligging geboren in slechts 1 perswee. Ook dit reutje is 430 gram. Ook hier glijdt de placenta terug in de baarmoeder en krijgen Aislynn en ik hem er samen weer uit. Deze reu krijgt een paars koordje om en krijgt als stamboomnaam in de toekomst White Smiling Beauty Aislynn’s Chum (Aislynn haar maatje, makker). Vervolgens is het volgens Aislynn even welletjes, want ze neemt een rustpauze. Maar op een gegeven moment duurt me dit toch te lang, want er gebeurt verder niet zoveel. En aangezien er 6 puppies te zien waren op de echoscopie, bel ik de dierenarts en die adviseert me om dan toch maar even langs te komen. Op de echoscopie blijkt, dat er nog een pup inzit, maar dat die helemaal achterin de baarmoeder zit. We zien het hartje heftig kloppen. Hier is dus duidelijk het bewijs weer geleverd, dat een echoscopie wel aangeeft of een teefje drachtig is of niet, maar dat het absoluut niet betrouwbaar is om het precieze aantal pups te voorspellen. We krijgen een spuitje met oxitocine mee en als Aislynn de pup er na anderhalf uur niet zelf uit heeft gekregen, mogen we het spuitje geven. Dit gebeurt, maar de pup komt er niet uit. Wel hijgt Aislynn, maar echt persen doet ze niet. Dus verdwijnt Bauke weer richting dierenkliniek om opnieuw een spuitje oxitocine te halen. Hier komt hij mee terug, maar hij heeft de dierenarts ook meegenomen. Die constateert, dat de pup al eigenlijk voor de ingang zit en dus al een heel eind naar voren is gekomen inmiddels. Toch geven we voor de zekerheid de oxitocine (want de pup is al een tijdje onderweg) en nadat de dierenarts is vertrokken, wordt om 17.53 uur (5 ½ uur na de 3e pup) Oranje geboren. Deze zal met recht White Smiling Beauty Aislynn’s Coda (Aislynn haar slotscène, slotfrase) op de stamboom aan heten, tenminste als de Raad van Beheer met de namen akkoord gaat (precies telt elke stamboomnaam dan 30 letters allemaal). Gelukkig dit hebben we gehad. Maar het laatste reutje heeft wel samen met Aislynn een krachtsinspanning geleverd en is wel lang onderweg geweest en ook nog in stuitligging geboren, wat een extra handicap is. Ik blijf vanzelfsprekend de hele nacht naast het nestje slapen. Nou ja……….slapen………dat heb ik natuurlijk niet, want het is eerst weer even wennen aan die puppygeluidjes en ik ben overal gespitst op. Dus valt me op, dat het met Oranje niet goed gaat en ik besluit hem Nutridrops te geven, om hem wat bij te helpen en melk voor hem te bereiden, die ik er met een spuitje in wil proberen te krijgen.

Blauwtje is geboren...

Nu zijn er al twee puppies...

Paarsje is ook op de wereld gekomen...

Oranje heeft het gered!

De temperatuur gaat zakken...

2007-03-10T13:44:00.000-08:00

Vandaag om 5 uur werd ik wakker. Aislynn had haar deken helemaal overhoop gehaald. Ik ben met haar naar buiten gegaan, waar ze meerdere keren heeft geplast en ook twee keer heeft gepoept. Haar temperatuur was 36,71, dus dalende. Toen we in de kamer kwamen, zocht ze meteen haar dolfijntje op en nam hem mee de werpkist in. Toen ik de temperaturr twee uurtjes weer opnam, was de temperatuur 36,66. Ze heeft nog een muis op haar ochtendwandelingetje gevangen. Ze wilde wel gras kauwen. Dit wilde ze de laatste dagen steeds. Als ik haar meetrok was het ook wel goed, maar toch probeerde ze het. Ook heeft ze alweer twee keer gepoept. Ze wilde haar eten nog wel, maar het was weer een beetje met lange tanden. Indy heeft het laatste restje opgegeten. In huis ligt ze de hele tijd nu in haar werpkist en zo nu en dan ligt ze te hijgen. Ook graaft ze in de kist en gooit de boel overhoop. Ze kan het niet echt meer vinden. Ze ligt continu in de werpkist. Ik heb nog even de dierenarts ingelicht over de op til staande bevalling en ons nieuwe adres doorgegeven.

Hijgen en erg aanhankelijk...

2007-03-09T13:33:00.000-08:00

Aislynn hijgt zo nu en dan. Ze wil wel graag eten. Ze kan niet zo goed meer liggen. Ze gaat wel gewoon nog mee wandelen tot aan de brug en weer terug. Ze heeft al melk. Als ze op haar rug ligt vindt ze het heerlijk als je over haar buikje aait. Hele grote dikke tepels, waar al melk in zit. Haar is rond de tepels uitgevallen. Ze is erg aanhankelijk naar ons toe.

De laatste loodjes...

2007-03-05T13:31:00.000-08:00

Ze wilde vanmorgen haar eten niet en toen ik thuis kwam ook nog met tegenzin. Daarentegen werd vanavond met smaak gegeten en had ze haar bak zomaar leeg. We zijn nog gewoon Finsterbuorren om gegaan. Het tempo ligt lager, maar ik heb de indruk, dat ze het nog goed kan doen. Soms is ze ook nog op muizenjacht. Op het speelveld ging ze graven. Wellicht een hol? Temperatuur is nog normaal. Geen bijzonderheden. Wel dik buikje, met grote tepels. Erg aanhankelijk naar mij toe. Waar ik ben, is Aislynn ook. Ze heeft wel periodes van hijgen, terwijl ze dan al een tijdje in rust is geweest en het ook niet warm is. Ze begint dan van het ene op het andere moment te hijgen.

Alles is klaar voor de bevalling...

2007-03-04T13:26:00.000-08:00

Aislynn is nu zo’n 21 kilogram. Haar buikje is erg dik. Ze had gisteren geen honger. Vanmorgen eerst ook niet, maar ze heeft haar eten pas om 12 uur opgegeten. Dus weer geminderd. Bij kammen van haar vacht op haar buikje valt er nog steeds haar uit. Ik heb haar tepeltjes vandaag schoon gemaakt met afgekoelde venkelthee. Ook het lopen gaat nu langzamer en iets moeizamer, alhoewel ze het nog goed kan volhouden. Gistermorgen en vanmorgen vroeg in de ochtend, toen we nog op bed lagen, heeft ze erg lang liggen hijgen. Haar temperatuur is nog goed. Hij schommelt tussen de 37 en de 38 graden. Ze heeft wel lekkere honger. De lamp van de werpkist aangehad om de juiste stand en hoogte te bepalen, omdat het op de vloer ongeveer 26 graden moet zijn. Ook heb ik kranten aangebracht onder het laken. Ze sleept haar dolfijntje overal mee naar toe. Ze wil het liefste bij mij liggen. Ik voel en zie de huid op haar buikje bewegen. Ze heeft nu een beetje een hangbuikje. Ik zag ook duidelijk slijm uit haar vulva.

Op de boerderij maar geen internet...

2007-03-01T05:51:00.000-08:00

We zitten ondertussen in de boerderij.
We zijn afgelopen zaterdag over gegaan en hebben toen voor het eerst in de boerderij geslapen.
De hondjes om ons heen (Aislynn natuurlijk tussen ons in...).
De honden zijn al erg goed gewend en ze hebben hun alleen blijf oefeningen met vlag en wimpel doorstaan. Ze blijven nu rustig liggen, als we eventjes de deur uitgaan. Op het speelveldje vinden ze het alle vier prachtig, maar ook genieten ze van de ruimte van de boerderij. Ze krijgen zelfs een tweehonds bankje in de kamer, naast de schouw, met het uitzicht op het dorp Jelsum en Leeuwarden. Pure luxe!!!
Met Aislynn gaat het uitstekend.
Ze is alweer een kilogram gegroeid en haar buikje wordt mooi dik.
Ze is nu zo'n 3, 5 kilogram gegroeid.
Afgelopen maandag heb ik de werpkist geinstalleerd en ik oefen met Aislynn hierin.
Foto's zijn gemaakt, maar kan ik niet op de weblog krijgen (zie hieronder).
Ayla en Anouk gaan er uit zichzelf in liggen. Aislynn geef ik er eten en ze krijgt hier lekkere dingetjes. Ook haar lievelingsspeeltje (een dolfijn die kan piepen) breng ik er heen en als ze wil gaan slapen, dan probeer ik haar hier haar slaapje te laten doen, maar dit laatste lukt nog niet erg, want ze wil het liefste bij mij zijn. Volgende week ga ik een laag kranten onder haar kleed aanbrengen, zodat ze ook al wat aan het geknisper van de kranten kan wennen.
Ik heb over de werpkist een dekentje gespannen, zodat de werpkist het idee krijgt van een hol.
Gisteren ben ik begonnen met temperaturen, zodat ik straks goed weet wanneer haar temperatuur gaat zakken. Temperatuur zit tussen de 37 en 38 graden in, wat normaal is. Ze heeft ook al wat slijmverlies zo nu en dan uit haar vulva. Ze begint zich zelf steeds meer te likken daarom. 's Morgens eet ze nog steeds met lange tanden, 's avonds eet ze met smaak. Verder gaat het lopen wel iets langzamer, alhoewel ze het allemaal nog goed bij kan houden en nog mee kan op onze wandelingen. Wel plast ze onderweg vaker, wat logisch is, daar de pups steeds meer ruimte innemen. En......wat het allermooiste is........ik heb de pups gevoeld, toen ze bewogen. GEWELDIG! Alle spulletjes heb ik in huis voor de bevalling. Dus wat dat betreft zijn we er helemaal klaar voor.

We hebben echter één probleem, waar ik erg boos om ben en ontzettend van baal. De KPN heeft een fout gemaakt en heeft wel onze telefoonlijn overgezet naar het nieuwe adres, maar niet de ADSL. Het komt erop neer, dat we dus over twee weken pas weer kunnen internetten (10 werkdagen........en ik heb afgelopen maandag gebeld). Dus alle E-mail kan ik thuis niet lezen en kan geen dagelijkse berichtjes op de weblog zetten. Ik ben nu even op mijn werk op school om jullie even up to daten. Als jullie iets willen weten, bel me dan. In ieder geval zal ik proberen om de weblog hier tot aan de bevalling hier op school bij te houden en nieuwtjes of veranderingen te melden.

Dikke knuffel aan jullie allemaal van Aislynn!!!

Op naar het nieuwe territorium...

2007-02-23T12:27:00.002-08:00

Dit weekend zullen we verhuizen naar ons nieuwe territorium.
Het wordt nu namelijk zeker tijd om de werpkist te installeren. Aislynn haar buik, evenals haar tepeltjes, groeien maar door en door. Ook wil ze graag de donkere hoekjes nog opzoeken. Ze slaapt veel en graag 's avonds na het wandelen. Het tempo van Aislynn (en hoe is dit mogelijk???), ligt ietsje lager dan normaal. Normaal is het trippel trippel trip. Nu is het stappe stappe stap, maar nog geen sjokke sjokke sjok. Dat hoort namelijk ook helemaal niet bij haar. Ik zal Aislynn uiteraard zondag weer wegen (ben erg benieuwd naar haar gewicht). Ik heb de weegschaal en de andere spulletjes voor de bevalling en de puppies al ingepakt. Ook zal ik aan het einde van de volgende week beginnen, met het opnemen van haar temperatuur, zodat ik een goed beeld heb van haar normale basistemperatuur. Dit is erg handig om te weten, zodat het dalpunt vlak voor de bevalling goed kan worden bepaald. Waarschijnlijk zullen we even van internet verstoken zijn, vanwege de verhuizing. Ik hoop dat ik in de loop van volgende week weer berichtjes zal kunnen plaatsen in de weblog. Alles is wel geregeld, maar eerst zien en dan geloven. En om er nog maar een spreuk tegen aan te gooien..........bedenk maar zo...............Geen bericht is goed bericht!!!

De voorkant van de boerderij voor bezoekers, maar de achterkant van de boerderij voor ons.

Gegroeid...

2007-02-18T02:15:00.000-08:00

Vandaag heb ik Aislynn weer gewogen. Ik weeg haar elke zondag, zodat ik goed haar groei kan waarnemen en bijhouden. Ze woog vanmorgen zo'n 19 kilogram en ze is dus vanaf het moment van dekking zo'n 2 kilogram gegroeid. De puppies zullen de volgende weken zeker nog gaan groeien, waardoor Aislynn haar gewicht nog meer zal toenemen. Hoewel we ook weer duidelijk kunnen zien, dat haar buikje is gegroeid de afgelopen week en strak aanvoelt, heeft Aislynn er nog geen last van. Ze doet alles nog met plezier. Misschien dat ze wat "drachteriger" gaat zitten en/of wat "zwangeriger" gaat liggen (zie foto), omdat haar buikje is gegroeid. Ze zit dan meer met haar achterpootjes uit elkaar, waardoor de buik er beter tussen past. Ook plast ze wat vaker dan anders. De puppies zullen steeds meer ruimte van haar buikje in beslag nemen, waardoor de blaas wat meer onder druk komt te staan. 's Ochtends eet ze nog steeds met lange tanden en 's avonds eet ze met veel trek. Ook staat ze 's avonds graag in de keuken bij me om wat rauwe groenten te bietsen. Ze krijgt dus duidelijk meer voer dan normaal en ik moet de hoeveelheid DUCK dus nog steeds gaan opvoeren. Het is vandaag de 45e dag van de dracht en we zijn dus ondertussen alweer de 7e week ingegaan. Nog 3 weekjes te gaan. Voor mijn gevoel is het aftellen begonnen..........

Donkere hoekjes???

2007-02-11T02:47:00.000-08:00

Toen we vanmorgen de honden zouden aanlijnen, was Aislynn weg. Nadat we haar naam riepen hoorden we onmiskenbare geluiden onder de werkbank vandaan komen. Ik denk dat de dame al eens om haar heen aan het kijken is voor een donker holletje, waar ze, als het aan haar zelf zou liggen en wij ons er niet mee zouden bemoeien, haar pupjes over enkele weekjes zou willen gaan werpen. Hoe kan zij immers weten, dat Bauke een prachtige werpkist heeft gemaakt voor dit doel? Het is zelfs haar "geboortewieg", om het zo maar eens te zeggen. Aislynn is hier 0p 14 april 2003 namelijk ook in geboren. Ach.......daar komt ze over zo'n twee weekjes nog wel achter, als we de werpkist in huis gaan zetten. Bovendien heeft Aislynn van die drachtige "nukken", zoals een wisselende eetlust. 's Morgens eet ze haar eten wel, maar dit gaat erg langzaam, met lange tanden en nog steeds niet van harte. 's Avonds daarentegen, heeft ze, zoals normaal is voor haar (als ze niet drachtig is) een gezonde eetlust en danst ze nog steeds als we met haar voerbakje aankomen. We vinden haar buikje nu iets dikker en strakker aanvoelen en haar tepeltjes zijn ook groter dan normaal. In de komende weken zal de buikomvang alleen nog maar verder toenemen en zal deze verder gaan groeien. Verder pakt ze haar rust en slaap meer dan anders in huis na het uitlaten. Kortom..........het gaat goed met ons drachtige Samojedenvrouwtje!!!

Een buik vol met vruchtjes...

2007-02-05T12:14:00.000-08:00

Bauke en ik waren er eigenlijk al een tijdje van overtuigd, maar vanaf vandaag is het dan echt officieel geworden: Aislynn is drachtig.
Tijdens de echoscopie werd duidelijk dat er meerdere vruchtjes in haar buikje zitten.
De dierenarts telde er ongeveer een stuk of zes. Een prachtig gezicht die gevulde holletjes.
Verder zag alles er prima uit bij Aislynn van binnen. De 32 dagen oude vruchtjes, hebben ongeveer de grootte van een pingpongballetje, wat normaal is en hoort in deze fase van de dracht. We konden er nog geen kleine Sammetjes in ontdekken, maar we zijn ontzettend blij dat Aislynn rond de 6 Sammetjes in spé met zich meedraagt. We zullen de komende weken, net zoals anders overigens (maar nu natuurlijk nog net een klein beetje meer), dan ook goed op haar passen. En om een beginnetje te maken...............vanavond ga ik, om het heuglijke nieuws te vieren, Aislynn en haar familie dan ook maar eens heerlijk verwennen, met een hard gekookt eitje, wat naast rauwe groente, fruit en kaas, één van haar lievelingsgerechtjes is.

Geplande echoscopie...

2007-02-02T11:59:00.000-08:00

Ik heb een afspraak gemaakt voor maandagagavond 5 februari aanstaande, om een echoscopie te laten maken bij Aislynn. Dan zal duidelijk worden of Aislynn drachtig is of niet!

Eten met lange tanden.........

2007-01-31T09:20:00.000-08:00

Gisteren en vanmorgen at onze Aislynn met lange tanden. Ze at, maar het ging niet van harte en het leek alsof ze geen trek had. Dit klopt niet. Aislynn heeft altijd (lekkere) trek en heeft altijd binnen een mum van tijd haar bak leeg. Ze staat bovendien altijd te springen als ik met haar bak met eten aan kom zetten en vanmorgen kwam ze quasi ongeinteresseerd aanlopen. Zonet toen ik haar haar avondeten gaf, at ze gelukkig weer als vanouds. Vergeleken bij Ayla haar eerste en tweede dracht vertoont dit echter overeenkomsten. Ayla was zowel op de 27e en de 28e dag van haar dracht, van zowel het 1e als het 2e nestje misselijk en beroerd en gaf bovendien over. Dat heeft Aislynn dus niet gedaan, maar het geeft wel te denken, daar Aislynn vandaag op de 27e dag na de dekking zit..........

Een ander buikje???

2007-01-28T01:58:00.000-08:00

Gisteravond lag Aislynn (zoals elke avond, tenzij er een andere hond ligt) dicht tegen me aan op de bank met haar koppie op mijn been en keken we t.v. Ik ben haar dan lekker aan het kroelen en aaien en dat vindt ze het einde, net zoals Indy en Anouk dat vinden. Maar Aislynn wil altijd maar meer en meer en meer en doorgaan vrouwtje, doorgaan..........Dus op een gegeven moment gaat ze dan altijd op haar rug liggen en legt haar pootje op mijn arm.....m.a.w. ik heb ook nog een buik hoor! Dus aaide ik haar buikje. Ik vond haar buik gisteravond echter anders aanvoelen: wat strakker, ietsje dikker en wat bobbeliger rond tepeltjes. De tepeltjes zelf voelden ook wat groter dan anders. Ik heb ook het idee, dat Aislynn me nog meer in de gaten houdt en volgt. Ze is het liefste altijd in mijn buurt. Op dit moment ligt ze dan ook naast me bij de computer te slapen. Ze heeft ook nog steeds wat groenachtige afscheiding. Toch durf ik nog niet met zekerheid te stellen dat ze drachtig is, want daar is het nog steeds te vroeg voor. Het is vandaag tenslotte nog maar de 24e dag na de dekking!!!
Maar wie weet............

Groen spul en de boerderij...

2007-01-21T08:12:00.000-08:00

Dit weekend heb ik bij Aislynn gezien, dat er wit/groenig spul in haar vulva zat. Dat had ik eerder gezien, Dus.........meteen even mijn aantekeningen erbij van mijn twee vorige nestjes en hieruit bleek dat ook Ayla, ongeveer twee weken na de dekking, c.q. inseminatie ditzelfde groenige spul "lekte" uit haar vulva.

Misschien dus het eerste hoopvolle teken???

Verder zijn we afgelopen donderdag officieel eigenaar geworden van een boerderijtje + loods in het Jelsummer Aldlan. Elke keer als wij hier zijn, gaan de honden uiteraard mee, zodat ze langzaam aan kunnen wennen aan hun nieuwe omgeving en territorium.........
Nou ja.......wennen......??? Ze vinden het alle vier geweldig, daar ze nu hun eigen priveterrein hebben, waar ze op dit moment naar hartelust kunnen draven, graven, onderzoeken, spelen, enz. enz. Alhoewel we op den duur dit terrein voor een gedeelte wel willen gaan vlakken, boomvrij maken en er een grasveld van maken. Maar goed.......je kunt niet alles in één keer aanpakken. Het hele terrein is goed afgesloten (Samojedenproof zal ik maar zeggen) met een omheining, die zo'n meter de grond ingaat. De vorige eigenaren hadden veel Huskies en Kooikerhondjes, die hier ook speelden. Verder staat er ook nog een loods, vol met zand, tot beschikking, zodat Ayla, Anouk, Aislynn en Indy hier ook krijgertje en uitdagertje kunnen spelen. Misschien dat hier zelfs door de K.C. Friesland Behendigheid in gaat worden gegeven. En dan zijn wij natuurlijk ook van de partij, met de honden, op Aislynn na. Want springen en gekke dingen doen, is natuurlijk straks wel gebeurd. Geen risico's!!! Bovendien hebben we ook nog een weilandje naast de loods, dus ruimte genoeg. Maar wat het allermooiste is.......de boerderij staat dicht bij een soort van kruispunt, zodat we in alle vier de windrichtingen kunnen uitwijken, om samen met de honden, lange wandelingen of fietstochtjes te kunnen samen maken.

Vanmiddag heb ik een paar fotootjes van de honden op het terrein gemaakt:

Met zijn allen het speelterrein op...Jippiieieieieeee!

Snuffelen, onderzoeken, springen, graven en draven...

Aislynn heeft het botje weer gevonden wat ze gisteren had verstopt...

Indy vindt een grote tak, die hij mee wil nemen...

Het speelterrein is erg groot, maar Aislynn prefereert toch om op allemaal takjes verder op haar bot te kluiven...

Anoukje heeft haar bot ook weer terug gevonden...

Twee weken na de dekking...

2007-01-19T03:40:00.000-08:00

De loopsheden van zowel Aislynn als Anouk zijn voorbij. Onze Indy kan weer gewoon vertrouwd onder de dames vertoeven. Natuurlijk houden we Aislynn scherp in de gaten om eventuele signalen op te kunnen pikken, als aanwijzing van een mogelijke zwangerschap. Bauke meende dat Aislynn zelfs al wat dikker werd........Natuurlijk gaat hierbij het spreekwoord: "De wens is de vader van de gedachte" bij Bauke op! Want dat kan nog niet. Toch vind ik haar soms ook een beetje anders, ietsje rustiger dan anders misschien? Wat meer willen slapen misschien? Op andere plekjes dan gewoonlijk een tukkie gaan doen? Ach......bij mij gaat dat spreekwoord waarschijnlijk ook op. Het blijft namelijk altijd spannend die eerste weken......wel-niet-wel-niet-wel-niet-wel.....Nog een paar weekjes geduld en dan weten we meer!

De eerste week na de dekking...

2007-01-12T12:20:00.000-08:00

Vandaag is het precies een week geleden, dat we naar Tugger in Kruisland zijn geweest. Geen idee of dit bezoekje tevergeefs is geweest, of dat deze ontmoeting zijn vruchten over een week of 8 gaat werpen. Aislynn is echter nog steeds het vrolijke, snelle, energieke, temperamentvolle, mooie en hartveroverende teefje, zoals altijd. Ik merk niets aan de dame. De loopsheid van Aislynn bevindt zich echter wel in of komt bijna in het laatste stadium, de zogenaamde metoestrus. Het is vandaag namelijk de 18e dag van haar loopse periode, of zou ik misschien kunnen of mogen zeggen dat het vandaag de 8e dag van haar dracht is? Als ik mag kiezen waar mijn voorkeur zou liggen, dan kies ik voor de laatste optie!!!

Een dekking uit het boekje...

2007-01-05T10:59:00.000-08:00

Vanmorgen om half negen vertrokken we, met Aislynn, een uitgeprinte routebeschrijving en een volle benzinetank, op weg naar Kruisland. In de buurt van Utrecht maakten we even een plasstopje, waar zowel Bauke als Aislynn gretig gebruik van maakten. Na Utrecht was het nog slechts een uurtje rijden. In Kruisland aangekomen heeft Bauke eerst nog een stukje met Aislynn gewandeld, zodat ze nog even goed haar behoefte kon doen, wat erg belangrijk is voor een dekking. Daarna hebben we eerst bij Anca (vrouwtje van Tugger) een heerlijke kop koffie gedronken en even bijgepraat, totdat het moment was gekomen, waarop Aislynn haar reu zou gaan ontmoeten. Nu....dat ze elkaars gezelschap meteen op prijs stelden, was vanaf de eerste seconde duidelijk.Aislynn en Tugger gingen meteen naar elkaar toe en maakten kennis met elkaar.

Het eerste neuscontact beviel dus goed, zodat er een verdere kennismaking inzat.Bij de Samojeden (net zoals bij andere honden) houdt een nadere kennismaking, het intensief besnuffelen van elkaar in, zodat de reu aan de lichaamsgeur van de teef kan ruiken of ze aantrekkelijk (dus in haar vruchtbare periode zit) voor hem is, of niet. Dat Aislynn aantrekkelijk was voor Tugger, was meteen duidelijk.

Ook Aislynn vond Tugger meteen een toffe Sam, want nadat ze slechts twee keer was weggerend van Tugger, toen deze een poging deed om op haar te springen (als een teefje wegrent van de reu, daagt ze hem uit en brengt de reu op deze manier in de juiste stemming), draaide ze al gauw haar achterste naar Tugger toe, buigde haar staartje opzij, zette haar achterpootjes schrap, strekte haar rug en perste haar vulva naar achteren, kortom ze "stelde" zich voor Tugger. Zo wordt het penetreren voor Tugger gemakkelijker. Dat Tugger een ervaren dekreu is, bleek ook meteen. Hij was erg rustig, geduldig, "aardig" (als je dat in dit verband zou mogen zeggen), enz. Voor Aislynn was het natuurlijk de eerste keer en toen hij haar had besprongen (hierbij slaat hij zijn poten om Aislynn haar lendenen en trekt haar achterlijf naar zich toe en op dat moment staat hij op zijn achterste poten, terwijl hij met zijn bovenlijf en voorste poten op Aislynn steunt) jankte ze een beetje angstig. Hier eindigt eigenlijk het paringsvoorspel en begint de eigenlijke dekking. Aangezien een reu en een teef bij een koppeling aan elkaar vast blijven zitten heb ik haar meteen vastgepakt en gerust gesteld, voordat ze in paniek zou raken! Ze zou haarzelf en/of Tugger kunnen verwonden door in blinde paniek te proberen zichzelf los te rukken. Maar ze schikte zich in haar "lot" en de koppeling was een feit. Wel heb ik haar de eerste minuten van de koppeling geruststellend toegesproken, totdat ik meer afstand kon nemen en Tugger en Aislynn zelf het karwei af kon laten maken. Tugger draaide ook zelf zijn ene achterpoot over Aislynn's rug heen, zodat hij na een minuutje of twee in een wat voor hem gemakkelijker houding kon gaan staan wachten, totdat de zwelling zo ver was afgenomen, dat hij los kon komen.

De koppeling heeft ongeveer een kwartiertje geduurd. Hierna draaiden ze nog een beetje om elkaar heen (tijdens het zogenaamde naspel), maar Aislynn vond het op een gegeven moment welletjes en had meer belangstelling voor haar omgeving en de bak met drinkwater, dan voor Tugger. Vervolgens hebben we Aislynn nog even laten rusten. Voordat we vertrokken hebben we nog een heerlijke kop koffie gedronken, de dekaangifte ondertekend en nog even gepraat (want over Samojeden raak je nooit uitgepraat)! Na Tugger voor de -tigste keer te hebben geknuffeld (waarbij hij overigens heel zachtjes gaat knorren van genot), mijn oor door hem gewassen is en ik hem zachtjes in zijn oor fluisterend heb "bedankt" voor zijn zachte en ervaren aanpak jegens mijn Sammenmeisje en zijn prestatie, reden we om een uur of half twee, weer richting Friesland.De dekking vond dus plaats op vrijdag 5 januari. Nu maar hopen, dat er voldoende eicelletjes van Aislynn, zullen worden bevrucht!!!

De tweede progesterontest...

2007-01-04T07:39:00.000-08:00

Vandaag waren de kenmerken, die erop wijzen, dat de vruchtbare periode van Aislynn begint of inmiddels al is begonnen, nog duidelijker aanwezig dan gisteren. Tijdens de uitgebreide snuffel- en lik- inspecties van broer Indy aan het achterwerk van Aislynn, zag je dat ze stokstijf bleef staan en haar staart netjes voor hem opzij boog. Zodra hij ophield met inspecteren en zijn aandacht verlegde naar Anouk, danste Aislynn letterlijk en figuurlijk om hem heen, om Indy toch vooral maar te verleidden om door te gaan met zijn inspecties. Ook de kleur en de heftigheid van de bloeding geeft aan, dat Aislynn bijna dekrijp is. De kleur van het bloed is nu heel helder lichtroze en de bloeding is minder heftig. Ook de vorm en grootte van haar vulva geeft aan, dat het niet lang meer duurt.
Kortom......
Voor mijn gevoel zouden we morgen naar Kruisland kunnen afreizen. Dus was ik zeer benieuwd of de uitslag van de progesterontest dit ook uit zou wijzen. Dus vanmorgen opnieuw met Aislynn naar de dierenkliniek en wat bloed bij haar laten afnemen (uit haar pootje en niet zoals bij Ayla altijd gebeurde uit haar hals) en vervolgens dit weer naar het ziekenhuis gebracht alwaar de hoeveelheid progesteron in het bloed wederom werd bepaald. En inderdaad mijn bevindingen, naar aanleiding van mijn observaties, liepen parallel en kwamen overeen met de uitslag van de bloedtest. De uitslag was namelijk 6,8 nanogram per milliliter.
Dus..........om een lang verhaal kort te maken....Aislynn gaat morgen Tugger met een bezoekje vereren.
En niet onbelangrijk......hopelijk kunnen ze het met elkaar vinden en verkeren ze morgen graag in elkaars gezelschap!!!

Progesterontest...

2007-01-03T04:31:00.000-08:00

We zijn vanmorgen naar de dierenkliniek in Leeuwarden geweest om de waarde van het progesteron in Aislynn haar bloed te meten. Zodra deze waarde significant is gestegen en een bepaalde waarde bereikt, bevindt een teefje zich in de vruchtbare periode en wil ze en/of kan ze gedekt worden. Nadat we het bloed naar het Medisch Centrum Leeuwarden hadden gebracht, werden we rond half twee gebeld door onze dierenarts voor de uitslag. De waarde was 2,7 en deze waarde was al omgerekend in nanogram per milliliter. Conclusie, de waarde was al enigszins verhoogd. Normaal gesproken zou op vrijdag 5 januari opnieuw geprikt worden, maar in overleg met de dierenarts is besloten om morgen (donderdag 4 januari) al voor de tweede progesterontest te gaan. Ik had trouwens al min of meer verwacht dat de progesteronwaarde al ietsje verhoogd zou zijn (maar nog niet hoog genoeg voor een dekking), daar Aislynn gisteravond al erg verleidelijk naar Indy toe deed, net als vanmorgen na het eten. Ze draait op die momenten dan haar achterwerk pontificaal naar Indy toe, zodat hij goed in de gaten krijgt (door te ruiken en te likken) dat er iets bij zijn zusje aan het veranderen is. Aislynn buigde haar staart ook al wat opzij en stelde zich min of meer voor hem, door stokstijf te blijven staan als hij ruikt en likt. M.a.w.....de pro-oestrus is bezig om over te gaan in de oestrus (de vruchtbare periode van de loopsheid van een teefje).Zodra Indy zijn aandacht echter verloor voor Aislynn, ging ze om hem heen dansen, zijn oortjes likken en op haar allerverleidelijkst door haar voorpootjes duiken, om zijn aandacht weer te herwinnen. Vandaar dat mijn grote vriend Indy vannacht al bij ons heeft geslapen. Dus om een lang verhaal kort te maken.......Indy moet nu bij Aislynn weg worden gehouden en er zit progressie in Aislynn's loopse periode. Morgen laten we opnieuw de waarde bepalen en dan zit er dit weekend vast een retourtje naar Tugger in Kruisland in!!!

Zijn gangetje...

2006-12-31T13:07:00.000-08:00

Aislynn haar loopsheid gaat zijn gangetje.
Ondertussen is Anouk ook loops geworden.
Indy heeft nog totaal geen belangstelling voor Aislynn, een duidelijk teken, dat ze in de verste verte nog niet in haar vruchtbare periode zit, de periode waarin een teefje gedekt wil en kan worden.

Aislynn is loops...

2006-12-27T12:31:00.000-08:00

Aislynn is loops geworden vandaag.